عامر خان په دې وروستۍ کې د Ek Din پوډکاسټ په یوې برخه کې د فلم جوړونې احساساتي ننګونو او د تکملت په لټه کې خبرې وکړې [1].
دا خبرې هغه داخلي conflict څرګندوي چې ډیری جوړونکي یې احساسوي کله چې د فنۍ اصالت او د نړیوالې فلمي صنعتي تجارتي اړتیاوو ترمنځ توازن رامینځونه کوي. خان د خپل کار د ذهني زیانونو په بیانولو سره، د هغه رواني فشارونو ته یو نادیر ځکټ ورکوي چې د لوړ کیفیت سینما سره ملګري کیږي.
په دې episod کې، خان د میزبان Suren Sundaram او مېلاونو Ram Sampath او Meghna Mishra سره یو ځای شوی و [1]. دې ډلې د تکملت په اړه د جنون او د هغو ځانګړو احساساتي بارونو په اړه بحث وکړ چې د یو فلم د تولید پر مهال پیدا کیږي [1]. خان وویل چې هغه پریکړه کړې چې هغو کیسو ته لومبیتوب ورکړي چې مناسبې ښکاري، نه هغو چې یوازې د تجارتي ګټې لپاره ډیزاین شوې وي [1].
خان او مېلاونو په صنعت کې د ډیری متنوع غږونو د شاملولو اړتیا وڅیړله ترڅو ډیر مانا سینما جوړه شي [1]. بحث دې idea ته متوجه و چې د یو تکمل محصول لپاره هڅه ډیری وخت د فلم جوړونکي لپاره شخصي زیان له ځان سره لري [1].
په دې خبرو کې ټینګار وشو چې مانا سینما د معیاري تجارتي فورمولونو څخه تلافي غواړي [1]. خان وویل چې د ناکامۍ د ریسک منل د داسې کار menciptون لپاره یو precondition دی چې په ژور peringkat کې اغیزه لري [1].
“عامر خان د فلم جوړونې د احساساتي زیانونو په اړه بحث کوي.”
د خان روښانتیا د هغه د کار د 'احساساتي زیان' په اړه د صنعت په یوې پراخې بدلون اشاره کوي، چیرې چې لوړ پروفایل لرونکي جوړونکي Increasingly د ذهني روغتیا او د تکملت د دوام په اړه خبرې کوي. د تجارتي فورمولونو پر وړاندې د کیسې پر بنسټ سینما ته په ټینګار کولو سره، هغه د صنعت د توقع شویو بریاګانو پر تکیه نقد کوي او د فنۍ ریسک ته لاره خلاصوي.
