په اندلسیا کې سپینارۍ د اوبو حوضونو، ساحلونو او د اوبو نورو سرچیناوو کې د ارامتیا لټون کوي، ځکه چې جنوبي هسپانیا د اوومریزې د تودوخې څپې په غلا کې ده [1].
دا چلند د سختو هوايي حالاتو پر مهال د حیواناتو شدید حساسیت څرګندوي، چیرې چې د طبیعي یخولو میکانیزمونو نشتوالی کولی شي د تودوخې شدید فشار ته leading کړي. د تودوخې د زیاتېدو سره د waterline لټون فطرتي غَرَیز د سیمې د څارپایو لپاره د بقا یو مهم میکانیزم ګرځي.
سیمه ییزې مشاهدات ښيي چې سپینارۍ د لمر د تودوخې څخه د تخلص لپاره هر slags شته اوبو ته روانې دي [1]. په دې تودوخې څپه کې تودوخه له 40 درجو څخه پورته شوې ده [1]. دا شرایط د سپینارۍ لپاره په ځمکنیو سیمو کې پاتې کېدل ستونزمن کوي، چې له امله یې د ساحلونو او استانیز حوضونو لور ته لوی迁移 پیل شوی دی.
اندلسیا په ځانګړې توګه د اوومریزې په میاشتو کې د تودوخې د دې ډول زیاتوالي ته حساسه ده. سیمه ییز اقلیم ډیری وختونه د تودوخې شدیدې څوکې رامینځه راوړي چې انسانان او حیوانات دواړه مجبوروي خپل ورځنی پلان د تودوخې ضربې (heatstroke) څخه د بچ کېدو لپاره بدل کړي. سپینارۍ، چې د یخولو لپاره په اصل کې د ژړا (panting) څخه ګټه اخلي، د لندې او ګرمې هوا د تودوخې تنظیم لپاره ناکافیه ګڼي.
د ساحلونو او حوضونو په کارولو سره، دا حیوانات د اوسني هوايي حالت اړوند خطرونه کموي [1]. دا tendência د مدیترانیې حوض کې د سختې تودوخې د زیاتېدونکي تکرار په وړاندې د ځنګلي او پالتو حیواناتو د عکس العمل یو پراخ نمونہ وړاندې کوي.
“په اندلسیا کې سپینارۍ د اوبو حوضونو، ساحلونو او د اوبو نورو سرچیناوو کې د ارامتیا لټون کوي”
د سختې تودوخې پر مهال د پالتو حیواناتو د اوبو سرچیناوو لور ته حرکت د سیمه ییزو تودوخې څپو سمدي فزیکي اغیزې په ګوته کوي. دا ښیي چې څنګه د تودوخې حدونه، په ځانګړې توګه هغه چې له 40 درجو څخه زیات شي، په حیواناتو کې د زیاتې تودوخې مخنیو لپاره چلندیز بدلونونه رامینځه راوړي، چې دا د ایبیریا نیمجزیرې د وړاندې شویو پراخو محیطي ننګونو انعکاس دی.





