ایما بوجان او د حيواناتو د حقونو فعالانو شنبه سهار په ښار کې د ځنګل ساتونکو د افسرانو لخوا ویشتل شویو کبوتરોના لپاره یو عامه تکریم ترسره کړ [1, 2].
دا پیښه د ښاروالۍ د ځنګل مدیریت ستراتیژیو او د حيواناتو د حقونو د دفاع ترمنځ یو لویمونکی شخارت په نښاروي. فعالان د یوې عامې یادګارۍ په جوړولو سره غواړي چې د ښاري مرغیو د شمېر کنټرول لپاره د مرگ ډالونکي ځواک د کارولو اخلاقو ته ننګ ووایي.
فعالان د ځنګل ساتونکو د هغو کارمندانو د کړنو د谴اناتو لپاره راټول شول چې مرغۍ یې وژلې وې [2]. دې ډلې هڅه وکړه چې د حيواناتو د حقونو اړوند اندېښنو او د دې عملیاتو د تصور شوي ظالمانه کیفیت ته سمدستي پام привле کړي [2]. دې تکریم په عامه ځایونو کې د کبوتરોના د وژلو د عادت په وړاندې د یوې بصري احتجاج په توګه کار وکړ.
بوجان او ګډونوالو له دې ګډون څخه د دې لپاره دلیل وړاندې کړ چې د کیرمو یا زیان رسونکو د کنټرول داسې طریقې بې رحمه دي. دوی باور لري چې ښاري ځنګل باید د غیر مرگ ډالونکو وسیلو په واسطه اداره شي، نه د ابادیاتو په سیمو کې د وسلو په کارولو سره [2].
سره د دې چې چارکارونکي ډیری وخت د عامه صحت یا د पायाڅرو ساتنې ته د وژلو د دلیلونو په توګه اشاره کوي، خو فعالانو ویل چې دا توجیهات د حيواناتو وژل نه توجیه کوي [2].
“فعالان د ځنګل ساتونکو د هغو کارمندانو د کړنو د谴اناتو لپاره راټول شول چې مرغۍ یې وژلې وې.”
دا پیښه د ښاري حيواناتو د 'حقونو پر بنسټ' چلند ته د نړیوال بدلون په اړه یو لوی عکس وړاندې کوي. لکه څنګه چې ښارونه د کبوتરોના د نفوس له ایکولوژیکي اغېزو سره مبارزه کوي، د اداري کنټرول او د حيواناتو د اخلاقي چلند ترمنځ کړکېو ډیریږي، چې ډیری وخت د عامه ټکرونو او د حيواناتو د ظلم په اړه قانوني ننګونو ته leading کیږي.
