د ۲۳ کلنې انا په نوم یوې ښځې ۸۳ کلن رون ته د پخولو زده کړه ورکړه ترڅو د هغه ځانارزښت بېرته راستانه کړي [1].
دا اړیکه د نسلونو ترمنځ د ملاتړ پر مهم تاثیر او د سپینسرو د یوازیتوب په وړاندې د ژوند د بنسټیزو مهارتونو د رول په اړه رڼا اچوي. د ډېرو نارینه وو لپاره، د ملګري یا شریکې له لاسه ورکول کولی شي د ژوند د هدف په شدید ډول کمښت او د ځان د پالنې د وړتیا په تاوان ورکولو سبب شي.
کله چې انا د رون سره خپلې زده کړې پیل کړې، هغه ۲۳ کلنه وه [1] او رون ۸۳ کلن و [1]. دا اقدام د هغه خالي ځای د پُرولو لپاره شوی و چې د رون د ملګري له مړینې وروسته پاتې شوی و. د خوړو د چمتو کولو د زده کړې په Procuration سره، رون وتوانید هغه د ځان ارزښت کمښت چې ډېری وخت د داسې بدلونونو سره accompaniment وي، په وړاندې مبارزه وکړي [1].
رون ته د پخولو زده کړه داسې یو عملي کړی شوی چې احتمال لري د هغه ژوند ژغورلی وي [1]. دا پایله د یو نوي مهارت زده کړې له لارې رون ته د ژوند د یو نوي هدف په ورکولو سره ترلاسه شوه، یو داسې پروسه چې د هغه ورځنۍ روتین او ذهني لیدلored بدل کړل [1, 2].
د دې دواړو ترمنځ اړیکه ښیي چې څنګه د لارښونې ساده عملونه کولی شي د ۶۰ کلونو د عمري فرق پل شي. د تغذیې عملي اړتیاوو او د خوړو د چمتو کولو د خوښۍ په تمرکز کولو سره، انا یوازې د پخولو نسخې نه، بلکې د خپلواکۍ لور ته یو لاره وړاندې کړه [1, 2].
“انا ۲۳ کلنه وه کله چې یې ۸۳ کلن رون ته د پخولو زده کړه ورکړه.”
دا کیسه د سپینسرو د رواني روغتیا او ټولنیزې اړیکو ترمنځ تړاو بیانوي. د ژوند ملګري له لاسه ورکول ډېری وخت سپینسره نارینه وي د کورني ثبات او احساساتي ملاتړ له اصلي سرچینې څخه خالي کوي، چې دا د هویت له لهجې یاتاو سبب ګرځي. د پخولو په څیر د یو ملموس مهارت په معرفي کولو سره، دې اقدام هم جسمي روغتیا او هم رواني مقاومت ته پام وکړ، چې دا وړاندیز کوي چې د نسلونو ترمنځ لارښونه کولی شي د سپینسرو د depresion او یوازیتوب د مخنیوي لپاره د یو غیر کلینیکي وسیلې په توګه کار وکړي.




