د Ronja von Rönne لخوا وړاندې شوی یو ARTE ډاکیومنټري فلم څیړي چې څنګه یو بهرنی هیواد ته کډه د شخصي خوشحالۍ پر کیفیت اغیز کوي او د هجرت (expatriation) سره تړاوې خطرونه څه دي [1].
د هجرت مطالعه پر رواني او ټولنیزو ننګونېهایو رڼا اچوي چې کسان د ځای بدلولو پر مهال ورسره مخ کیږي. د یوې کلتور څخه بل ته د لیږد په تحلیل کولو سره، دا پروګرام یو چوکاټ وړاندې کوي ترڅو پوه شي چې آیا جغرافیایي ځای بدلول واقعا کولی شي داخلي ناخوښي حل کړي.
په دې فلم کې د Anton او Constanze کیسه وړاندې شوې ده، چې یو جرمن جوړه ده او له Dresden څخه د سویډن شمالي ښار Umeå ته کډه کړې [1]. دا جوړه، چې د خپلو دریو ماشومانو سره یوځای کډه شوې [1]، تقریباً درې کاله وړاندې خپل ښار پرېښود [1]. د دوی تجربه د یوې بنسټیزې څېړنې په توګه کار کوي چې ښيي په یو نوي Nordic چاپېریال کې د ژوند د پیل لپاره کومي لوژستیکي او احساساتي بدلونونه اړین دي.
Von Rönne د دې کورنۍ له سفر څخه ګټه اخیستून د خپل هیواد پرېښودلو ځینې ګټې څیړي—لکه مسلکي فرصتونه یا د ژوند د کیفیت لوړوالی—او د دې په مقابل کې د یوازې پاتې کیدو (isolation) احتمالاتي خطرونه تحلیلوي. په دې ډاکیومنټري کې د متخصصینو سره مرکاتب شامل دي ترڅو penilaian شي چې دا بهرني بدلونونه د انسان له رواني حالت سره څنګه تعامل کوي.
Umeå ښار د Dresden په پرتله یو څرګند تضاد وړاندې کوي، چې د یوې वेगنیزې ټولنیزې جوړښت او اقلیم له لارې د کورنۍ د تطابق وړتیا ازمایي. دا پروګرام دا پوښتنه څیړي چې آیا د خوشحالۍ لټون یو داخلي پروسه ده یا داسې څه چې د چاپېریال د بدلون له لارې ترلاسه کیدای شي.
دا ډاکیومنټري فلم تر 2031 کال د مای 31مې پورې د لیدلو لپاره شته [1].
“دا پروګرام یو چوکاټ وړاندې کوي ترڅو پوه شي چې آیا جغرافیایي ځای بدلول واقعا کولی شي داخلي ناخوښي حل کړي.”
د هجرت دا څیړنه وړاندیز کوي چې که څه هم ځای بدلول کولی شي یو نوی پیل وړاندې کړي، مګر دا په اتوماتیک ډول د خوشحالۍ تضمین نه کوي. د یوې کورنۍ پر واحد تمرکز د ماشومانو د سرحدونو تېرولو پیچلتیاګانې په ګوته کوي، چې ښيي د داسې یو ګام بریالیتوب هم په میزبان هیواد کې د سیسټماتیک ملاتړ او هم د Involved کسانو پر رواني استقامت تمدین دی.
