د پاکستان د دفاعي ځواکونو قومندان، فیلډ مارشل عاصم منیر، د پنجشنبې په ورځ د ایران او امریکا ترمنځ د شخړې د حل لپاره د посредیت په موخه تهران ته ورسېد [1].
دا ډیپلوماټیک ګام د هرمز تنگ کې د څو میاشتو ناثباتۍ او شخړې وروسته وړاندې کېږي. پاکستان هڅه کوي چې د خپلو سیمه ییزو موقعاتونو څخه ګټه پورته کړي ترڅو کړکاو کم کړي او د دوو لویو ځواکونو ترمنځ د نورو نظامي تصادمونو مخه ونیسي [1], [3].
دا سفر د منیر لخوا تهران ته دوهم سفر دی [1]. د посредیت हेڅې د یوې پراخې ستراتیژۍ برخه ده ترڅو د تلپاتیا د سولې چوکاټ رامینځه راشي. که څه هم د خبرو اترو ځانګړی اجنډا پټه پاتې ده، خو دا سفر په داسې وخت کې ترسره کېږي چې امریکايي چارکارانو د روانو خبرو اترو په اړه د پرمختګ ইঙ্গিতونه ورکړي دي [1].
په دې مذاکراتو کې د پاکستاني پوځ رول په سیمه ییزه ډیپلوماسۍ کې یو بدلون څرګندوي. پاکستان د تهران او واشنګټن ترمنځ د پل په توګه د عمل کولو له لارې هڅه کوي چې هغه بحري لارې ثبات ومومي چې د نړیوالې سوداګریزې لپاره اړینې دي. د هرمز تنگ شخړې د پام وړ اقتصادي فشارونه رامنځه کړي دي، چې له امله یې ډیپلوماټیک حل د سیمه ییزو شریکانو لپاره یو لومړیتوب ګرځیدلی [2], [3].
چارکارانو تر اوسه د دې خبرو اترو د پای ته رسېدو لپاره کوم رسمي مهال کېست نه دی اعلان کړی. तथाوسه، د لوړ پوړو نظامي لندو frequência د ceasefire یا د بحري 적اواتو د کمولو لپاره د یوې رسمي موافقې ته د رسېدو اړتیا او بیلتیا ښيي. د посредیت دا پروسه د څو میاشتو راهسې فعاله ده [1] ځکه چې دواړه خواوې د امنیتي اړتیاوو پیچلې मुद्दे څیڅي.
په تهران کې د فیلډ مارشل منیر شتون د جنوبي اسیا او مینځنیو ختیځ د امنیتي ډینامیکو په مدیریت کې د پاکستاني پوځ ستراتیژیک اهمیت په ګوته کوي. د دې خبرو اترو پایله کولی شي چې په سیمه کې د امریکا د بحري ځواکونو د شتون کچه او د امریکا او ایران ترمنځ د ډیپلوماټیکو اړیکو راتلونکی ټاکه کړي [2].
“پاکستان هڅه کوي چې د خپلو سیمه ییزو موقعاتونو څخه ګټه پورته کړي ترڅو کړکاو کم کړي.”
د پاکستان د پوځي رهبرۍ په توګه د اصلي посредیا په توګه ښارکوالی وړاندیز کوي چې د امریکا او ایران ترمنځ تقلیدي ډیپلوماټیکې لارې لاهم ناکاره دي. د دریمې خوا د نظامي اړیکو له لارې، دواړه هیوادونه کولی شي د هرمز تنگ کې د امنیتي ضمانتونو او د کړکاو د کمولو تدابیرونو په اړه بحث وکړي، پرته له دې چې د مستقیمو دوه اړخیزو مذاکراتو سمدستي سیاسي خطرونو سره مخ شي.
