د عراق د ملي ډلې کپتان ایمن حسین د ۲۰۲۶ FIFA World Cup په جریان کې د نروې پر وړاندې په ۴-۱ [2] ماتې کې د خپلې هېواد یوازینۍ ګول ووه.
دا ګول د هغه ملت لپاره یو سمبولیک victory (بریا) دی چې له ۴۰ کلونو وروسته [3] نړیوالې ساحې ته راستومب شوی دی. د حسین لپاره، دا شالید د هغه د ماشوموالي د هغه دوره چې د جګړې له تاوتریوالۍ او د کورنۍ له تاطوګیو څخه ځانګ로睇ه، یو شخصي دستاویزی منزل دی.
حسین په ۱۹۹۶ [1] کال کې په الصفرا کې زیږیږلی، چې د شمالي-مرکزي عراق د الحویجه ناحیې کې موقع आहे [1]. د هغه لومړني کلونه د خپل هېواد کې د لسیزو د جګړو او ناثباتۍ په نښو ځینډ olid. د دې ناثباتۍ په دوره کې د هغه د پلار مړینه هم شامله وه، چې د Al-Qaeda لخوا په ډزنو وژل شوی و [1].
سره له دې سختیو، حسین فوټبال د عراق لپاره د امید پیدا کولو د وسیلې په توګه تعقیب کړ [1]. د خپل ځواني د جګړه ځلاوې سیمو څخه د ملي ډلې تر کپتانۍ پورې د هغه سفر په ۲۰۲۶ تورنومنټ کې د دې حضور سره خپل اوج ته ورسېد.
که څه هم عراق د نروې پر وړاندې په لوبه کې ماته شو، خو د حسین یو ګول [4] د ډلې استقامت او وړاندې کېدلو نښه وه. په دې تورنومنټ کې د ډلې حضور د لومړي ځل لپاره د ۴۰ کلونو په tars کې د دې هېواد د وړتیا نښه ده [3].
دا لوبه په نړیواله کچه د عراقي فوټبال د پرمختګ د ښودلو لپاره یو پلی و. د حسین له الصفرا څخه تر World Cup پورې سفر د هغه هېواد د پراخې کیسې انعکاس دی چې هڅه کوي د جګړې له تاریخ څخه بهر ووځي.
“له ۴۰ کلونو وروسته د عراق د تورنومنټ ته راستومبان”
د حسین prestasi د لوبې د وروستۍ نمرې څخه پراخ شوی دی او د نړیوالې ورزشي ټولنې سره د عراق د بیا یوځای کېدو په توګه د یو کلتوري نښې رول لوبوي. د څلورو لسیزو راهیسې د لومړي ځل لپاره د وړتیا په ترلاسه کولو سره، عراق د خپل ملي زیربناوو ثبات او د داسې نخبه اتلتانو د تولید وړتیا ښکاره کوي چې د سیسټماتیک تاوتریوالۍ او بې ځایه کېدو له میراث سره مقابله کوي.
