په هند کې د Uttar Pradesh ایالت د Banda ناحیه د نړۍ ترټولو تود ښار म्हणून راپور ورکړل شوی دی [1].
دا تصنیف د Bundelkhand سیمې د سختو هوايي حالاتو وړاندې د زیاتېدونکي حساسیت ته اشاره کوي. لکه څنګه چې نړیوالې تودوخې ډیریږي، په Banda کې ځانګړې محیطي شرایط په جنوبي اسیا کې د ښاري تودوخې مدیریت لپاره یو خطرناک مثال رامینځته کوي.
راپورونه ښيي چې Banda په مکرر ډول په نړیواله کچه ترټولو لوړې تودوخې ثبت کړې دي [1]. دا سخته تودوخه په ځانګړي ډول د 2024 کال د اوړي د تودوخې څپه期间 ډیره څرګنده وه [1]. د Bundelkhand سیمې کې د دې ناحیې موقعیت یې د تودوخې د داسې شدیدې څپو وړاندې حساس کوي چې له نورو پیژندل شویو تودو سیمو څخه ډیرې دي.
څو عوامل دې پدې پدې پدیدې کې رول لوبوي. دا سیمه د وچو ځمکو او د شینې پوښښ د لوی تاوان په ځانګړتیاوو لاره ده، چې د طبیعي یخولو مخه نیسي [1]. دا جغرافیایي حساسیتونه د انسانو لخوا جوړې شوې د تودوخې جزیرې (heat-island effect) له امله نور هم زیات شوي دي؛ دا یو داسې پروسه ده چې پکې ښاري مواد تودوخه جذب او amplifier کوي، چې tým taxable سیمه ییزه تودوخه نوره هم لوړوي [1].
سره له دې چې ډیری ښارونه د تودوخې زیاتوالي سره مخ دي، خو په Banda کې د محیطي تخریب او د ښاري پلان جوړونې ناکامیو ترکیب یو ځانګړی تودوخې trap رامینځته کړی دی. د نباتاتو نشتۍ معنی دا لري چې د لمر شدت کمولو لپاره ډیر کم سیوری یا evapotranspiration شته [1].
ځایي چارواکو او محیطي متخصصینو ویل چې وچه منظره د دې ریکارډ ماتوونکې تودوخې لپاره د کاتالیزټر (catalyst) په توګه کار کوي [1]. د Uttar Pradesh د طبیعي ټوپوګرافي او جوړ شوې چاپېرۍ ترمنځ تعامل دې ناحیه د تودوخې د بې سارې extremes په لور تلاندیزوي.
“په هند کې د Uttar Pradesh ایالت د Banda ناحیه د نړۍ ترټولو تود ښار म्हणून راپور ورکړل شوی دی”
په Banda کې وضعیت د طبیعي جغرافیایي حساسیت او د انسانانو لخوا د محیطي تخریب ترمنځ همغږي ښيي. د یوې طبیعي وچې سیمې، د شین پوښښ له لرې کولو او د تودوخې جذب کوونکو ښاري زیربناوو د ترکیب په واسطه، دا ښار یو کیس کیس (case study) ګرځېدلی چې څنګه 'heat-island effect' کولی شي یوه سیمه د اوړي په څرمو میاشتو کې د ژوند څخه د ساتنې محدودیتونو څخه بهر یوسي.
