د بلجیک په Namur کې د ځنګله د حیواناتو یو rescue center اوس مهال د تودوخې له امله له ستونزه لرونکو حیواناتو د ډېرېدو له امله له فشار لاندې دی [1].
دا څپه ښيي چې سخت موسم د ښاري ځنګلي ژوند لپاره، په ځانګړي ډول د هغو ډولونو لپاره چې په مصنوعي جوړښتونو کې ځینست کوي (چې هلته تودوخه trapping کېږي)، څومره سمدستي خطر لري. دا وضعیت ښيي چې کله تودوخه په چټکۍ سره لوړې شي، محلي اکوسیستمونه څومره نازک کیږي.
پناه ځایونو ته د مرغانو د help غوښتنې په تعداد کې د پام وړ زیاتوالی لیدل شوی، چې په کې swifts، swallows او starlings شامل دي [1, 2]. دا ډولونه ځانګړې حساسیت لري ځکه چې دوی ډېرهکله د چتونو لاندې ځینست کوي، کوم چې د تودوخې د څپې پر مهال د اوون (oven) په څېر کار کوي [1, 2].
دا وضعیت د تودوخې د یوې څپې له امله رامنځه شوی چې تودوخه یې تقریباً 34°C یا 93°F ته رسوله [2]. دا تودوخه د 2024 کال د جون د 21مې ثبت شوې وه [2].
د Namur نږدې د دې مرکز کارکوونکي هڅه کوي چې حیوانات ثابته کړي او ورته اړین یخولو او هایډریشن (hydration) چمتو کړي [1]. مرکز لا هم تر فشار لاندې دی ځکه چې د شاوخوا سیمو څخه نور حیوانات هم ورته راولاکېږي [1].
د ځنګلي ژوند متخصصانو ویل چې د لوړې تودوخې او د چتونو د موادو د insulating ځینډونکو خاصیتونو ترکیب، د ځینست شویو پیپیلانو او لویانو لپاره مړندې حالات رامنځه کوي [1, 2].
“پناه ځایونه د تودوخې له امله له ستونزه لرونکو حیواناتو څخه ډک شوي دي”
د تودوخې څپو پر مهال د چتونو په لاندې ځینست کوونکو مرغانو حساسیت دا ښيي چې څنګه ښاري معماري کولی شي د اقلیم د بدلون اغېزې زیاتې کړي. کله چې تودوخه Kritikal threshold ته ورسېږي، د محدودو rescue centers باندې تکیه د ځنګلي ژوند د ساتنې په هڅو کې خنډ یا bottleneck رامنځته کوي.
