د چاپاریکاګي ناوو (Parisarakkagi Naavu) نومې محیطي سازمان پریکړه کړې چې د 137 ونو د وړاندیز شوې پرې کولو په اړه اعتراض وسکنه نکړي [1].
دا پریکړه په داسې حال کې راغله چې په Karnataka کې سیمه ییز مقامات د صنعتي پراختیا او د عامه صحت د पायाสิ่งو ترمنځ د محیطي ساتنې له توازن سره یو ځای کیږي. دا ونې د Mysuru په څپڅپو کې د BEML په ساحه کې موقعیت لري [1].
د نباتاتو د لرې کولو دا وړاندیز د BEML په فابریکه کې د Occupational Healthcare Centre د جوړولو لپاره شوی دی [1]. د اعتراض نه کولو په غوره کولو سره، دغه ډله د دې ځانګړي صنعتي پروژې په اړه له قانوني یا اداري ټکر څخه ځان ساتي.
دا قضیه په سیمه کې د نورو पायाสิ่งو پروژو سره په تضاد کې ده. د مثال په توګه، د هند د ملي لویو لارو ادارې (NHAI) لخوا د Mysuru او د هغه شاوخوا لپاره د ونو پرې کولو یو جلا وړاندیز د عامه خلکو شدید غضب رامنځه کړ [2]. په هغه事例 کې، د ځنګلونو ادارې ته تقریباً 2,300 اعتراضات رسیدلي وو [2].
سره له دې چې د BEML پروژه د 137 ونو لرې کول شامل دي [1]، خو د NHAI وړاندیزconsiderably لوی و، چې د Mysuru په مختلفو ځایونو کې د 561 ونو پرې کول پکې شامل وو [2]. د دې دوو پروژو ترمنځ د ځوابونو توپال ښیي چې د پراختیا د کچې او طبیعت په اساس د ټولنې او سازمانونو د مخالفتونو کچې څنګه توپیر لري.
“د چاپاریکاګي ناوو (Parisarakkagi Naavu) نومې محیطي سازمان پریکړه کړې چې د 137 ونو د وړاندیز شوې پرې کولو په اړه اعتراض وسکنه نکړي.”
د Parisarakkagi Naavu پریکړه د اعتراضاتو د ستراتیژیک لومړیتیايي وړاندیز کوي، چیرې چې کوچني صنعتي روغتیايي مرکزونه ممکن د لوی پیمانه لویو لارو د پراختیا په پرتله لږ زیانمن وګڼل شي. د BEML پروژې او د NHAI وړاندیز ترمنځ تضاد دا ښیي چې د محیطي اغیز کچه — په ځانګړي ډول د لرې شویو ونو شمېر — په Karnataka سیمه کې د عامه مقاومت د حجم سره مستقیم تړاو لري.
