د بولیویا پولیسو او سرتيرانو شنټه ورځ د هغو احتجاج کوونکو سره نښه وکړه چې د پلازمې ښار لاپاز (La Paz) ته د تګ لارې تړلې کړې وې [1, 2].
دا ناارامۍ د ولцей ارسې (Luis Arce) د حکومت لپاره د ژورې ناثابیتې نښه ده، ځکه چې اقتصادي شکایتونه د مشرتابcitep{leadership} د بدلون لپاره له سیاسي غوښتنو سره یو ځای شوي دي.
امنیتي ځواکونو د لارو د پاکولو په هڅه کې د اشکوورونکي ګاز څخه ګټه پورته کړه [1, 2]. په دې مظاهرو کې د ښوونوالانو او نورو احتجاج کوونکو په ګوماره یو coalitions ګډون کړی و [1]. ځینې راپورونه ښيي چې کان کوونکي اصلي مظاهراتچیان وو او د نښو پر مهال یې له ډینامیټ څخه ګټه اخیستې [3, 4].
احتجاج کوونکي له حکومت څخه د څو کلیدي امتیازاتو غوښتنه کوي، چې په کې د معاشونو زیاتوالی او پراخه اقتصادي ثبات شامل دي [2]. دوی همدارنګه د دولتي شرکتونو د خصوصي کولو (privatization) د بندیز غوښتنه کوي [2].
له اقتصادي مسایلو پرته، دې تحریک یو سیاسي اړخ اخیستی دی. مظاهراتچیان د ولцей ارسې (Luis Arce) د استعفې غوښتنه کوي [2]. د لارو بندول په بولیویا کې د سیاسي شخوړونو لپاره یو عام تاکتیک دی ترڅو د پلازمې ښار ته د اکمالاتو لارې په بندولو سره پر مرکزي حکومت فشار راوړل شي [1, 2].
پداسې حال کې چې پولیسو او سرتيرانو د اشکوورونکي ګاز په واسطه د خلکو د تلاو تمرکز کړی و، خو د احتجاج کوونکو ترڅنګ د ډینامیټ شتون د نښو شدت او خطرناکوالی زیات کړی و [3, 4]. حکومت لا تر اوسه د هغو ښوونوالانو او کان کوونکو د معاشونو د غوښتنو د پوره کولو لپاره کوم رسمي پلان اعلان نه کړی چې په دې بندیزونو کې شامل دي [2].
“امنیتي ځواکونو د لارو د پاکولو په هڅه کې د اشکوورونکي ګاز څخه ګټه پورته کړه.”
د ښوونوالانو او کان کوونکو د کارګرانو ګریوونه او د ولایت څخه د استعفې څرګنده غوښتنې ښيي چې د ارسې (Arce) حکومت د مشروعیت یوه پراخه بحران ته وړاندې دی. د لاپاز (La Paz) اصلي لارې په بندولو سره، احتجاج کوونکي د سیاسي امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره له اقتصادي فشار څخه ګټه اخلي، دا یو داسې نمونہ ده چې تاریخیاً په بولیویا کې د لویو سیاسي بدلونونو ته لاره هوار کړې ده.
