په National Post کې یوه نظریوي مقاله استدلال کوي چې لاسرسۍ (accessibility) باید په کاناډا کې د راتلونکو کورونو او ټولنې د پلان جوړونې اصلي برخه شي [1].
دا ډیزاین فلسفي بدلون حیاتي اهمیت لري ځکه چې ملک د ټولشمول पायाสิ่งاتو لپاره د वाढندې ډیموګرافیکي اړتیا سره وړاندام کیږي. د construction په لومړنیو پړاوونو کې د لاسرسۍ ځای پر ځای کول د ګرانو اصلاحاتو (retrofits) اړتیا له منځه وړي او ډاډ ورکوي چې سپین ږیرې популација وکولای شي په خپلو کورونو کې پاتې شي.
لیکوال ویلي چې د ساختماني کولو اوسنی چلند ډیری وخت د هغو اتباعو اوږدمهاله اړتیاوې له نادري کولو څخه ځینې چې د تحرک (mobility) ستونزې لري. د universal design په لور د تمرکز په بدلولو سره، پراسس کونکي (developers) کولی شي داسې ځایونه رامینځه راولي چې د خلکو د ژوند په ټولو پړاوونو کې د پراخې ډلې خدمات وړاندې کړي [1].
د Statistics Canada معلومات په ټول ملک کې د ډیرې لاسرسۍ وړ पायाสิ่งاتو لپاره د वाढندې غوښتنې په اړه اشاره کوي [1]. دا tendência د اوسنیو کورونو او د نفوس د حقیقي اړتیاوو ترمنځ خالي ځای ښکاره کوي. لیکوال ویلي چې صنعت باید د مقرره شوي کمترین قانوني اړتیاوو څخه تیر شي او د لاسرسۍ یو جامع لید ومني [1].
د راتلونکي لپاره پلان جوړونه یوازې د ریمپونو (ramps) اضافه کولو یا د دروازو د پراخولو څخه زیاته ده. دا د دې لپاره یو بنسټیز بیا فکر کولو ته اړتیا لري چې ټولنې څنګه جوړې شي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې ټول اوسېدونکي خپلو ژوندنیو محیطونو او عامه ځایونو ته една شان لاسرسی لري [1].
د بدلون دا غوښتنه ټینګار کوي چې لاسرسۍ د یوې کوچنۍ اقلیت لپاره ځانګړې اړتیا نه ده. بلکې دا د ساختماني صنعت یو اړین تکامل دی ترڅو د بدلېدونکي ټولنې اړتیاوې پوره کړي [1].
“لاسرسس باید د راتلونکو کورونو او ټولنې د پلان جوړونې اصلي برخه شي.”
په کاناډا کې د universal design لپاره فشار د سپین ږیرې نفوس په لور د یوې پراخې ډیموګرافیکې بدلونonانې منعکس کوي. د Statistics Canada د معلوماتو په کارولو سره د معماري بدلونونو د رامنځته کولو په توګه، ملک هڅه کوي هغه سیسټمیکې خنډونه کم کړي چې ډیری وخت سپین ږیرې یا معجوز اوسېدونکي د خپل کور کې د پاتې کیدو پر ځای институشنل پالنې ته اړ کوي.
