ډیری کاناډایي کارګران د ژوند د زیاتیدونکي لګښت په وړاندې د مالي ثبات د ساتلو لپاره په داسې دندو کې پاتې کیږي چې دوی یې نه خوښوي [1].
دا tendência، چې ډیری وخت د "job-hugging" په نوم یادایي، د کاري بازار کې یو بدلون ښيي چېرته چې امنیت د مسلکي رضایت څخه زیات اهمیت لري. لکه څنګه چې اقتصادي نوسې زیاتیږي، د نوي کار لټون خطر د هغه خلکو لپاره ډیر لوړ کیږي چې د اساسي اړتیاوو پوره کولو لپاره مبارزه کوي.
کارګران د مسلکي growths یا په کار ځای کې د رضایت پر ځای دوامداره عاید ته لومبیتوب ورکوي [1]. د بېکاره ګانو لوړې کچې او üldي اقتصادي ناپایدارۍ یو داسې چاپېرالند رامینځته کړی چې کارمندانو ویره لري چې کهماکیله خپلې اوسنۍ دندې پریښودو، شاید ورته معاش یا پاداش پیدا نه کړي [1].
مالي فشارونه یوازې تر میاشتنیو بلونو پورې محدود نه دي. د Global News کارمندانو ویلي چې کاناډایي خلک د ژوند د لوړ لګښت سره د برابریدو لپاره د کور اخیستلو یا د تقاعد لپاره د سپارښتنو په څیر اوږد مهاله هدفونه بهیروي [2].
د دندې د بدلون دا reluctance حتی هغه وخت هم پاتې کیږي کله چې په تیورۍ کې ښه فرصتونه موجود وي [1]. د یوې ثابته معاشې ته سمدستي اړتیا د نوي رول احتمالي ګټو څخه ډیره مهمه ده، ځکه چې د ژوند لګښت د کاناډایانو لپاره د 2024 کال ترټولو مهمه خبره وه [3].
دا پدیده دتانې او د کورونو د لګښتونو سره د پراخې مبارزې انعکاس دی. د پېژندل شویو رولونو په cling کولو سره، کارګران د ناپایدارۍ په دوره کې د دندې د لټون له خطر څخه ځان ساتي [1, 2].
“کاناډایي خلک د کور اخیستلو یا د تقاعد لپاره د سپارښتنو په څیر اوږد مهاله هدفونه بهیروي”
د 'job-hugging' زیاتوالی په کاناډا کې د کاري تحرک کموالی ښيي. کله چې کارګران د رضایت پر ځای بقا ته لومبیتوب ورکوي، دا کولی شي په ټوله اقتصاد کې د تولیداتو کمښت او د burnout لوړې کچې ته leading کړي. دا tendência د نومي معاشونو او د ژوند د حقیقي لګښت ترمنځ خالي ځای څرګندوي، چیرته چې د بېکاره کیدو ویره د مسلکي پرمختګ له خواهش څخه زیاته ده.
