کاناډا د خپلو لیرې شمالي ټولنو ته د مسافرو او اړینو توکو د رسول لپاره لا هم داسې الوتکې کاروي چې 50 کلنې دي [1].
دا پخوانۍ هوایي سفرونو ته تکیه په شمال کې د पायाegnaستو (infrastructure) د خالي ځایونو یا کموټرۍ په سترګه کې یو مهم حقیقت څرګندوي. د عصري ریلونو یا نویو فلېټونو په غیabsence کې، دا زړې جیټکې د زرګونو اوسیدونکو لپاره د هیواد د پاتې برخې سره د اړیکو یوازینۍ ګټور لاره ده.
په شمالي سیمو کې لیرې ټولنې د خوړو، طبي توکو او سفر لپاره پر دې پروازونو تکیه کوي. د دې الوتکو د عملیاتي اړتیا دلیل د عصري पायाegnaستو محدودیت دی، چې航空公司ان مجبوروي داسې الوتکې وساتینه کړي چې د وړې ګوټو (gravel) پر ریلونو کې د ښالاندۍ وړتیا لري [1].
د دې پخوانیو فلېټونو ساتنه یو لوی لوژستیکي ننګښت دی. که څه هم نوې الوتکې ښه وړتیا او خوندور خوند وړاندې کوي، خو ډیری وخت د کاناډا د شمالي سیمو سخت چاپیریال لپاره اړینې سختې وړتیاوې نه لري. دا زړې جیټکې ځکه کار کوي چې د سیمه ییزو هوایي ډګو د نوي کولو لګښت او تخنیکي اړتیاوې ډیرې لوړې دي.
د دې पायाegnaستو ننګښتونو څخه جلا، کاناډا لا هم د جنوب څخه د نویو اوسیدونکو د راتګ سره وړانده کیږي. زرګونه امریکایان کاناډا ته کډه کړې [2]، چې دا د هیواد ته د کډوالي یو پراخ جریان ښیي.
پداسې حال کې چې جنوبي ښاري مرکزونه نوي راتلونکي جذبوي، شمالي سیمې د خپلو جلا والیو (isolation) فزیکي حقایقو سره مبارزه کوي. د عصري جنوب او پخوانیو وسایلو ته تړلي شمال ترمنځ دا توپیر د فیډرال حکومت لخوا د ترانسپورټ او سیمه ییزې پراختیا په مدیریت کې یو لوی فرق څرګندوي.
“کاناډا په خپله لیرې شمالي سیمه کې د مسافرو او توکو د رسول لپاره پر 50 کلنۍ جیټونو تکیه کوي”
د نیمې پیړۍ وړاندې د الوتکو دوامداره کارول د ارکټیک (Arctic) पायाegnaستو د عصري کولو سیسټماتیک ناکامي ښیي. سره له دې چې کاناډا نړیواله کډه جذبوي، مګر په شمالي هوایي ډګو کې د پانګونې نشتوالی د اساسي بقا او اړیکو لپاره پر زړو ماشینونو یو خطرناک تکیه رامینځه کړې ده.
