د نړۍ په مختلفو برخو کې دوه کسانو خپل پخواني مسلکونه پریښودل ترڅو د دودیزو لرې-پرونې کولو او د ټولنې پر بنسټ پر výstavو ژوند غوره کړي [1, 2].

دا بدلونونه د هغو کسانو یو لوی tendência ښيي چې د پلارانو له کارونو او د عصري مسلکي فشارونو څخه د جلا کېدو له لارې ذهني او جسمي ریکاوري په لټه دي.

په کاناډا کې، په کیوبیک (Quebec) کې، ۳۰ کلنی Frédéric Nadeau [1] په یوه ځنګلي ټولنې کې د لرې-پرونې کونکي په توګه خپل ژوند پیل کړ. دا بدلون د COVID-19 پانډمۍ پر مهال د ۲۰۲۰ او ۲۰۲۲ کلونو ترمنځ د Nadeau د یوې سختې عصبي ناروغۍ له رامنځته کېدو وروسته رامنځه راغی [1]. د Nadeau لپاره، د دودیزو لرې-پرونې کولو غوره کول د شخصي بحران له یوې دورې وروسته د خپل ژوند د بیا جوړولو یوه لار ده [1].

په ورته ډول، Vianney چې یو فرانسوی سندرغاړ دی، د شهرت له څپکو څخه لرې شوی ترڅو د یو لرې-پرونې کونکي په توګه ژوند وکړي [2]. راپورونه ښيي چې هغه په فرانسه کې په یوه خلوت ځنګل کې یو کوپرو (cabin) جوړوي [2]. د Nadeau په څیر، Vianney هم له دې ژوند څخه د اړیکو د بیا رغول او نوي ژوند په لټه دی [2].

که څه هم دا دواړه حالتونه په مختلفو هیوادونو کې رامنځه راغلی او مختلفې ټولنیزې پس منظرونه لري، مګر دواړو کسانو خپلو پخوانیو مسلکي پیژونې ته د دستی کار او طبیعت پر وړاندې لومبیتوب ورکړی دی. دا بدلون د پلارانو د دودیزو کړنو لور ته یو حرکت او د هغو فشارونو ډکو محیطونو ردول دي چې د دوی له پخوانیو ژوندونو سره تړاو درلود [1, 2].

دواړه کسانو د دې کړنو له لارې د شفا یو ډول په لټه کې دي. د لرې-پرونې کولو جسمي اړتیاوې او د ځنګل یوازیتوب د ریکاوری او شخصي ودې لپاره یو منظم محیط وړاندې کوي [1, 2].

“دواړو کسانو خپل پخواني مسلکونه پریښودل ترڅو د دودیزو لرې-پرونې کولو ژوند غوره کړي.”

دا متوازي کیسې د 'سسته ژوند' (slow living) او د دستی کار د درملنیزې ګټې په لور د ټولنې یو پراخ بدلون منعکس کوي. د فشار ډکو مسلکونو د پلارانو د دودیزو کړنو لپاره پریښودلو سره، دا افراد هڅه کوي چې د محیطي بدلون او جسمي تکلف له لارې عصبي او رواني ټپونه درملي.