مارک کارني ویل چې کاناډا باید له ایران او ونزوېلا سره قوي ډیپلوماسي Engagement ته ورشي ترڅو د ستراتیژیک زیان څخهe ډزمنه شي.

دا بدلون ځکه مهم دی چې کاناډا په اوسنی وخت کې په ایران کې رسمي ډیپلوماسي حضور نه لري. د سفارت په نشتوالي سره، حکومت د بحرانونو پر مهال د کاناډایي اتباعو سره د مرستې یا په سیمه کې د پیچلو جيوپولیتیکي کړکبډو مدیریت په برخه کې له سختو خنډونو سره مخیږي.

کارني وویل چې په ایران کې د ډیپلوماسي მისიونو نشتوالی د அவاریو په وړاندې د هیواد د اغیزمن ځواب ورکولو وړتیا محدوده کوي. که څه هم هغه د زیاتې Engagement غوښتنه وکړه، خو ویې ویل چې کاناډا په اوسنی وخت کې په ایران کې د سفارت د خلاصولو پلان نه لري [1, 2].

د پراخې اړیکو لپاره دا هڅه ونزوېلا ته هم گسترخېږي. کارني وویل چې د ډیپلوماسي چینلونو تنوع به کاناډا ته اجازه ورکړي چې خپل ګټې ښه اداره کړي او په بهرنیو هیوادونو کې خپلو خلکو ته ډاډمنه ملاتړ وړاندې کړي [2].

د اوسنۍ ډیپلوماسي ستراتیژۍ څخه جلا، په اړوندو Kontextونو کې د نړیوال امنیت او تاریخي تراژیو بحثونه هم راپورته شول. د مثال په توګه، په 1985 کال کې د Air India د Flight 182 پر Kanishka بمبنګ 329 کسان ووژل شول [3].

د کارني موقف د بهرنۍ پالیسۍ لپاره یو عملي (pragmatic) چلند ته ټینګار کوي، چې د بشري اړیکو او فعال اړیکو پر ځای د بشپړ ډیپلوماسي isolation ته لومبیتوب نه ورکوي. هغه وویل چې په دې هیوادونو کې حضور ساتل د ملي امنیت او د هغو کاناډایانو د خوندیتوب لپاره اړین دي چې بهرنیو هیوادونو ته سفر کوي یا هلته ژوند کوي [1, 2].

“کاناډا په اوسنی وخت کې په ایران کې رسمي ډیپلوماسي حضور نه لري.”

د کارني غوښتنه د 'realpolitik' په لور یو احتمالي بدلون दर्शوي، چې suggested کوي د کنسولري خدماتو او د استخباراتي معلوماتو راټولولو عملي ګټې د ډیپلوماسي اړیکو پرې کولو له سمبولیک ارزښت څخه ډیرې دي. په ایران کې د سفارت نشتوالي له زیانونو څخه په یادولو سره، هغه ډیپلوماسي حضور د اتباعو د خوندیتوب او ملي امنیت په توګه وړاندې کوي، نه د سیاسي تایید په توګه.