د پاکستان د دفاعي ځواکونو قومندان، فیلډ مارشل عاصم منیر د 23 مای 2026 रोजी [1] تهران ته ورسېد، ترڅو د ایران او امریکا ترمنځ د मध्यځینۍ هڅو رهبري کړي.
دا ډیپلوماټیک فشار په داسې حال کې رامنځه راغی چې دواړه هیوادونه د اوږد메دې شخړو لپاره د حل لاره لټوي. د پاکستان ښراکېٹ د یو ستراتیژیکې هڅلې په توګه ښکاري ترڅو د سیمه ییزو اړیکو څخه ګټه پورته کړي، د tensione د زیاتوالي مخه نیسي او د دواړو ځواکونو ترمنځ د یوې وروستۍ تفاهم لپاره زمینې برابرې کړي.
سفر د لوړ پوziډ ډیپلوماټیکو خبرو باندې متمرکز و چې هدف یې د मध्यځینۍ وړاندې کول وو [1], [2]. دا بحثونه د یوېسریزې تخفیفي هڅو له لارې د ایران او امریکا د شخړې د حل لپاره ترسره کیږي [2].
د مېټنګونو کې د ګډونوالو په اړه ځینکي راپورونه توپیر لري. د ځینو راپورونو له مخې، منیر د ایران د ولایتمن پهزیشکیان سره یوه لوړ پوziډ غونډه وکړه [3]. خو په ځینو نورو خبرو کې ویل شوي چې منیر د ایران د بهرنیو چارو د وزیر حسین اراغچی سره وګڼل [3].
د پاکستاني پوځي رهبرۍ وویل چې دا سفر ګټور و [3]. بحثونه په سیمه ییزو پرمختګونو او د متنازعو خواوو ترمنځ د وروستۍ تفاهم په لور د ترلاسه شویو پرمختګونو باندې متمرکز وو [3].
که څه هم د مېټنګونو دقیقې پایلې افشا نشده دي، خو دا ګام د تهران او واشنگټن ترمنځ د پل د رول اخیستلو لپاره د پاکستان اراده ښیستې. د मध्यځینۍ دا هڅه د اټومي ډیپلوماسۍ او سیمه ییز امنیتي اندیښنو په یو پیچلي جيوپوټیکي چوکاټ کې رامنځه شوې ده [2].
“فیلډ مارشل عاصم منیر د 23 مای 2026 रोजी تهران ته ورسېد”
د मध्यځینونکي په توګه د پاکستان رول د دې ښکاره کوي چې د پاکستاني پوځي ادارې هڅه کوي په نړیواله ساحه کې خپل ډیپلوماټیک اعتبار زیات کړي. د امریکا او ایران ترمنځ د خبرو په تسهیل کولو سره، پاکستان غواړي خپله لویدیځه سرحد stabilize کړي او په عین حال کې ځان د غربي ځواکونو لپاره په منځنی Azi-Asia کې د یو مهم اړیکو پالونکي په توګه وړاندې کړي.
