مرکزي بانکونه خپلې زرینې ذخایر د لندن او نیویارک له دودي ګودامونو څخه د کورنیو ذخیره‌کونکو مرکزونو ته انتقالوي [1].

دا بدلون په دې اړه چې هیوادونه څنګه خپل ملي شتمنیاوې اداره کوي، یو بنسټیز بدلون ښيي. د سرهو په بېرته راګرځولو سره، هیوادونه د لوېستلو د غربي مالي مرکزونو د اسانتیا پر ځای د مستقیم فزیکي لاسرسي او امنیت ته لومړیتوب ورکوي.

د ۲۰۲۶ کال د جون رپورټونه ښيي چې دا tendência د زیاتیډو جیوپولیټیکي (سیاسي-جغرافیایي) خطرونو له امله ده [1, 2]. ادارې غواړي د خپلو شتمنیو باندې ډیر کنټرول ولري ترڅو په بهرنیو قضایي حوزو کې د خپلو ذخایرو د احتمالي توزان یا محدودیتونو څخه ځان بچ کړي [3].

څو هیوادونو لا دمخه خپلې ذخایر په کورنیو مرکزونو کې خوندي کولو لپاره ګامونه اخیستلي دي. پولنډ، چین او چک جمهوریا د دې بېرته راګرځول شویو شتمنیو لپاره اصلي destination ‌هاست [1, 3, 4]. د چک ملي بانک د مرکزي بانکوالۍ د راتلونکي لپاره د یوې پراخې ستراتیژۍ په توګه په کورنیو ذخایرو باندې خپل تمرکز په ځانګړي ډول زیات کړی [4].

په داسې حال کې چې د موجوده سرهو انتقال دوام لري، بانکونه خپلو ټولو ذخایرو ته اضافه هم کوي. مرکزي بانکونو د ۲۰۲۶ کال په اپریل کې د ۱۷ ټنونو سرهو خالص زیاتوالی لیدلی [5].

تاریخي طور پر، لندن او نیویارک د خپلو ژورو بازارونو او تصور شوي ثبات له امله د سرهو د ساتنې اصلي مرکزونه وو. خو اوسني وضعیت ځینې ادارې دې conclusão ته رسولی چې Switzerland او نورې دودي مرکزونه د سرهو د اصلي ګودامونو په توګه خپل جذابیت له لاسه ورکوي [5].

دا فزیکي سرهو انتقال یوازې یو لوژستیکي بدلون نه دی، بلکې یو ستراتیژیک ساتنه (hedge) ده. د خپلې سرحدونو په interior کې د سرهو په ذخیره کولو سره، مرکزي بانکونه د ډیپلوماټیکو بحرانونو پر مهال د دریم کس د مداخلې خطر له منځه وړي [1, 3].

مرکزي بانکونه خپلې زرینې ذخایر د لندن او نیویارک له دودي ګودامونو څخه د کورنیو ذخیره‌کونکو مرکزونو ته انتقالوي.

د سرهو بېرته راګرځول د غربي مالي جوړښت د ثبات په وړاندې د باور کمښت ته اشاره کوي. لکه څنګه چې هیوادونه خپل شتمنۍ د امریکا او ब्रिटانیا څخه لیرې کوي، دوی په حقیقت کې د Sanktions او سیاسي نوسانو په وړاندې خپل خطرونه متنوع کوي او سرهو یوازې د یوې ذخیروي شتمنۍ په توګه نه، بلکې د ملي امنیت د یوې criticality وسیلې په توګه ګڼي.