د ختیځ چین په Ningbo کې یوې سوداګریزې مرکز (shopping center) ته د rice کښت یوه داخلي سیالۍ 개최 شوه، چې پکې د مال په interior کې یو مصنوعي paddy field جوړ شوی و [1, 2].

دې مراسمو تقليدي کرmel labor یوې عصري تجارتي ساحې ته راوړ، چې د ښاري اوسیدونکو ترمنځ د خپلې کلیوالې میراث سره د بیا پیوستون لپاره د زیاتېدونکي غوښتنې نښودنه کوي. د فارم د چاپیریال په simulated کولو سره، مال ښاروالو ته یو نادره فرصت وړاندې کړ ترڅو د خوراکي توکو د تولید له فزیکي حقیقتونو سره اړیکه ونیسي.

په دې سیالۍ کې تر 1,000 څخه زیاتو स्पर्ګانو ګډون وکړ [1]. دا مراسم داسې ډیزاین شوي وو چې ګډونوال وکولی شي د rice کښت تقليدي کار تجربه کړي او د ماشومتوب یادونه بیا راژالي کړي [1, 2]. د paddy field دې لنډمهاله ساحې د retail چاپیریال په یو فعال کرmel سایټ بدل کړ، چې د کورنیو او داسې کسانو ډلې یې جذبې کړې چې د دستی کار (manual labor) په ترسره کولو کې لیواله وو.

څو ګډونوالو په دې فعالیت کې د ګډون لپاره له لیرې ځایونو څخه سفر کړی و. یو ګډونوال وویل: "ما نن یوازې د خپل ماشومتوب د خوښیو د بیا ژونده کولو لپاره له Suzhou څخه درې ساعته د high-speed train سفر کړی" [2].

دا سیالۍ د یوې کلتوري نمایش او د ټولنې د یوځای کېدو په توګه ترسره شوه. ګډونوالو د مصنوعي خټو او اوبو کې تګ څنګ ته د seedling-ونو کښت وکړ، چې د کلیوالو ولایتونو د تخنیکونو replica وه. د یو shopping mall د پاک/sterile atmosfere او د rice paddy د لمسایې (tactile) طبیعې ترمنځ تضاد د حاضرانو لپاره یو حیرونکی بصري او ټولنیز تجربه رامنځته کړه.

“تر 1,000 څخه زیاتو स्पर्ګانو په دې سیالۍ کې ګډون وکړ”

دا پیښه په چټکۍ سره ښاروالو کېدونکو د چیني ښارونو کې د 'nostalgia tourism' او کلتوري ساتنې د یوې پراخې تمایلو (trend) څرګندونه کوي. لکه څنګه چې نفوس له کلیوالو سیمو څخه د ښارونو مرکزونو ته لېږدېږي، تقليدي کرmel مهارتونه له منځه ځي، چې دا کار د simulated agricultural experiences غوښتنه زیاتوي ترڅو د عصري consumerism او اجدادي ریښو ترمنځ خ concentração یا خلاټ پوره کړي.