سیاسي تحلیلګار طارق ترشیحي وویل چې سیمه ییزه شخاره د بیروت او بستیو له معادلې څخه د هرمز تنگښت او جنوبي لبنان ترمنځ یوې پراخې سیالۍ ته ځینډلې ده [1].
په ډینامیکونو کې دا بدلون د جغرافیایي سیاست د ساحې پراخې کېدل ښيي، چې تمرکز یې د سرحدونو له محدودو tensione-ګانو څخه د نړیوالو مهمو بحري لارو او ستراتیژیکو جنوبي سیمو لور ته اړاوه. دا لیږد د دې معنی ده چې د سیمې ثبات اوس د محدودو سیمه ییزو شخړو پر ځای په پراخ ستراتیژیکو محاسباتو تکیه کوي.
ترشیحي وویل چې د شخارې اوسنی حالت د یوې نوې معادلې په واسطه تعریف شوی دی. دا نوې چوکاټ د هرمز تنگښت، چې د نړیوالو انرژي لېږدونو لپاره یو حیات artery دی، او د جنوبي لبنان د ناثابته سیمې ترمنځ پر tensione تمرکز کوي [1].
د ترشیحي په باور، د دې پراخې شوې شخارې حل په لومړي ځای کې د Israel د ceasefire (توګزې) پر ژمنو تکیه کوي [1]. هغه وویل چې دا بدلون د بیروت او Israeli settlements ترمنځ د اړیکو له پخواني تمرکز څخه تېرېدو نښه ده [1].
په داسې حال کې چې پخواني ډینامیک د ښاري مرکزونو او بستیو د نږدې ساحې په اړه و، خو نوې سیالۍ د جغرافیایي سیاست د لوړې خطرونو لرونکو وسیلو (leverage) په اړه ده. د هرمز تنگښت شاملول سیمه ییزې مبارزې ته یو نړیوال اقتصادي اړخ ورکوي، چې که ثبات پکې وساتل نشي، نو کولای شي پر نړیوالو بازارونو اغېزه وکړي [1].
“شخاره د بیروت او بستیو له معادلې څخه یوې پراخې سیالۍ ته ځینډلې ده”
د شخارې د مرکز څخه د محالۍ بستیو څخه د هرمز تنگښت ته لیږد د ستراتیژیک escalation (توندوالي) نښه ده. د جنوبي لبنان امنیت د نړۍ د تېلونو د ترانزیت د یوې تر ټولو مهمې نقطه (chokepoint) سره په تړاو کې، شخاره د دوه اړخیزه سرحدي شخارې څخه یوې احتمالي نړیوالې کړیز ته بدله کیږي چې کولای شي نړیوالې سترجی پاتې کړې او د انرژۍ نړیوال قیمتونو ته اغېزه وکړي.
