په ډیموکراټیک جمهوریت د کانګو په کانګو سیند کې ماهیگیران خپلې د ماهیګیرۍ 网ې پریښي ترڅو د پلاستیکي کثرواتو ټولونه وکړي [1].
دا بدلون د اقتصادي بېباکۍ او محیطي تخریب یو kritikal تقاطع ښکاره کوي. لکه څنګه چې د پلاستیک pollution زیاتیږي، د دودیزې ماهیګیرۍ له لارې د ژوند ګټلو وړتیا د کثرواتو د تجاري ارزښت په ترلاسه کولو سره بدلېږي.
د کانګو سیند په نړۍ کې دویم تر ټولو ځواکمن اوبنی جریان دی، چې یوازې Amazon ترې مخکې دی [1]. سره له دې چې دا سیند طبیعي ځواک او سرچینې لري، خو د پلاستیکي کثرواتو لپاره په یو ذخیره ځای بدل شوی دی. ځایي کارګرانو موندلې چې د دې کثرواتو ټولونه او پلور د کبونو د نیولو په پرتله ډیر عاید لري [2].
دا اقتصادي بدلون وړاندیز کوي چې د سیند د کبونو ذخایره شاید کمې شوې وي، یا د ريسايکل شویو پلاستیکونو بازار لپاره ځایي خلکو ته یو ډیر باوري مالي انګیزه رامنځته شوې ده [3]. د خپلو کښتۍ او کاري قوه د بدلون په واسطه، ماهیگیران په حقیقت کې د خوړو تولیدونکو څخه محیطي ټولونکو (scavengers) ته تبدیل شوي دي.
د پلاستیک ټولونه د سیند سطح د ريسايکل Industrie لپاره د خامو موادو په یو سرچینه بدلوي. دا بدلون په داسې حال کې رامنځه کیږي چې سیمه د کثرواتو د مدیریت د زیربناوو سره مبارزه کوي، چې له امله یې پلاستیک په اوبو کې accumulated کیږي [1].
که څه هم سمدستي مالي ګټه د ماهیگیرانو معیشت sustained کوي، خو د پلاستیکو ټولونې باندې تکیه د سیند د بیولوژیکي تنوع (biodiversity) په ساتنه کې یو سیسټماتیک ناکامي ښکاره کوي. له شبکې څخه د کثرواتو ټولونې ته دا بدلون په یو بدلیدونکي ایکولوژیکي منظر کې د بقا یو ستراتیژیک چلند منعکس کوي [2].
“ماهیگیران د ماهیګیرۍ شبکې پریښي او د پلور لپاره د سیند څخه د پلاستیکي کثرواتو ټولونه کوي”
له ماهیګیرۍ څخه د پلاستیک ټولونې ته دا انتقال یو 'perverse incentive' یا غلط انګیزنه ښکاره کوي، چیرې چې محیطي تخریب د یوې ټولنې لپاره اصلي اقتصادي انجن ګرځي. دا وړاندیز کوي چې د کانګو سیند ایکولوژیکي روغتیا یوې داسې نقطې ته رسیدلې چې کثروات له هغه طبیعي بیولوژیکي سرچینو څخه ډیر ارزښت لري چې سیند یې وړاندې کولو.





