په Montmartre کې د سندرغاړې Dalida یوې برونزې مجسمې (bust) جنجال پیدا کړی، ځکه چې tourists په وار وار د مجسمې لاسونه لمسوي [1].
دا یادګار د دې فرانسوي-ایټالوي ستوري د تلپاتې میراث لپاره د یو مرکز په توګه کار کوي. څرنګه چې دا مجسيمه په یوه residential سیمه کې د لیدونکو ګڼ شمېر جذبوي، نو د tourists او هنر ترمنځ فزیکي تعامل د ساتنې او عامه چلند په اړه پوښتنې راپورته کړې دي.
دا مجسيمه د پاریس په Montmartre کې په 11 bis rue d'Orchampt کې موقعیت لري [1]. دا مجسيمه د Dalida د درناوي لپاره نصب شوې وه، چې هغه په خپل ژوند کې د Montmartre په غره کې اوسیدلی و [1]. دا ځای د ځانګړو او نړیوالو مسافرینو لپاره یو مشهور منزل پاتې شوی چې غواړي د دې هنرمندې ته خپل احترام وړاندې کړي.
د راپورونو له مخې، دا مجسيمه تقریباً 28 کاله ده چې výstavي شوې ده [1]. دې اوږدماهي مجسيمه د سیمې د کلتوري منظر په توګه په دایمي ډول تثبیت کړې ده. تاہم، د لیدونکو د دې عادت چې برونزې لاسونه رगडوي یا لمسوي، د عامه هنر سره د tourist interaction د سرحدونو په اړه یو عامه بحث ته leading کړی دی.
په داسې حال کې چې ځینې د مجسمې لمس د مینې یو احساس یا د ښه بخت لټون ګڼي، نور یې د یادګار لپاره د درناوي نشتوالی بولي. دا جنجال د لمس کولو له لارې د یو مشهور شخصیت د یادګار ژوندۍ ساتلو د غوښتنې او د برونزې اثر د فزیکي integrity د ساتنې اړتیا ترمنځ کړاو څرګندوي.
Montmartre په پاریس کې د هنري زیارتونو لپاره یو اصلي مرکز پاتې دی. د Dalida مجسيمه په سیمه کې د تر ټولو زیاتو لیدونکو لرونکې یادګارونو څخه یوه پاتې ده، چې د مختلفو نسلونو او کلتورونو کې د سندرغاړې تلپاتې شهرت منعکس کوي [1].
“دا مجسيمه تقریباً 28 کاله ده چې výstavي شوې ده.”
د Dalida د مجسمې په اړه بحث د ښاري tourism management په نړیواله کچه یو پراخ ننګ reflect کوي، چیرې چې د یادګار 'لمس' تجربه اکثراً د conservation প্রচেжالونو سره ټکر کیږي. لکه څنګه چې عامه هنر د social media او شخصي مراسمو لپاره یو پس منظر ګرځي، د ښار چارواکي او تاریخپال باید د عامو خلکو احساساتي اړیکې او د کلتوري نښو او ځایونو اوږد مهاله ساتنې ترمنځ توازن رامینځته کړي.
