د اروپا مرکزي بانک (ECB) د اجرایوي بورډ غړې، ایسابل شنابل، وویل چې بانک باید په جون 2026 کې د ګټو نرخونه لوړ کړي [1].
دا موقف د پيسو د پالیسۍ لپاره یو سخت چلند وړاندیز کوي، په داسې حال کې چې جيوپولیتیکي بدلونونه ممکن د بازار نوسانونه کم کړي. که ECB دا لاره غوره کړي، نو دا ښیې lahko داسې اشاره وي چې داخلي نفخ inflationary فشارونه اوس د بهرنیو ډیپلوماټیکو پرمختګونو په پرتله ډیر اندیښمنونکي دي.
شنابل وویل چې د نرخونو لوړول باید حتی هغه وخت هم وشي چې د ایران سره د سولې تړون لاس ته ورسېږي [2]. دا موقف د بیو د ثبات لپاره پر ژمنې ټینګار کوي، پرته له دې چې په جيوپولیتیکي منظر کې ناڅاپي بدلونونه راشي؛ دا یو داسې اقدام دی چې هدف یې د نفخ د خطرونو مخنیوی دی [2].
د انرژۍ لوړ قیمتونه او د هغوی وروسته اثرات د بورډ د غړي لپاره اصلي اندیښنه پاتې لري [4]. د انرژۍ د بحران دوام په فرانکفورت او د Eurozone په ټول کې یو نوسان इकोनॉمیست چاپیریال رامنځته کړی دی، چې د پيسو د سختې پالیسۍ لپاره استدلال وړاندې کوي [4].
د جون د نرخونو لوړولو په غوښتنه کولو سره، شنابل د اقتصاد د مدیریت لپاره یو فعال ستراتیژۍ ته فشار ورکوي. د دې کړنلارې هدف دا ډاډ ترلاسه کول دي چې نفخ په سیسټم کې ځای نه شي، حتی که د ډیپلوماټیکو تړونونو له امله د انرژۍ لنډمهاله لګښتونه بدلون ومومي [2].
د ECB د پریکړې پروسه اکثراً د داخلي اقتصادي معلوماتو او دې بهرنیو ټکانونو ترمنځ توازن رامنځته کوي. د شنابل غوښتنه د دې باور ته اشاره کوي چې د بې عملیاتیاتو خطرونه د مینځنۍ خاوندۍ کې د ډیپلوماټیکې حل لارې انتظار ته احتمالي ګټو څخه ډیري دي [2].
“ECB باید په جون 2026 کې د ګټو نرخونه لوړ کړي.”
دا پرمختګ ښیې چې ECB ممکن د لنډمهاله جيوپولیتیکي ګټو پر ځای د نفخ د اوږد مهال هدفونو ته لومبیتوب ورکړي. د ګټو د نرخونو پریکړې د ایران له احتمالي سولې تړون څخه جلا کولو سره، بانک اشاره کوي چې جوړښتي نفخ او د انرژۍ لګښتونه د هغه د اوسنۍ پالیسۍ اصلي عوامل دي، نه د ډیپلوماټیکو نوسانونو عارضي بدلونونه.
