د مصر رهبري د Grand Ethiopian Renaissance Dam په اړه د شخړې د مدیریت لپاره د کنټرول او ستراتیژیکې موافقت پالیسي غوره کړې ده [1, 2].
په وړاندې کولو کې دا بدلون خورا مهم دی ځکه چې دا په داسې سیمه کې د مستقیمې مقابلې د ګواښ څخه تګ ښيي چې لا دمخه د سیاسي ناثباتۍ او چاپیریالیزو بحرانونو له امله له تزلزلۍ ځپلې ده. د نیل سیند د مصر لپاره د اوبو اصلي سرچینه ده، چې له همدې امله د اوبو په جریان کې هر ډول بدلون د ملي امنیت مسله ګرځي.
هغه शासकीय چارواکي چې د بهرنیو چارو پالیسۍ څارنه کوي، د ډیپلوماټیک کنټرول په لور یوې ستراتیژۍ ته اړو شوي دي [1, 2]. دا پریکړه د افریقا د ښاخ (Horn of Africa) د سیاسي حقیقتونو په اړه د یوېسریزې ستراتیژیکو محاسبې的结果 دی. مصر د مستقیمې جګړې په avoided کولو سره هڅه کوي چې خطرونه کم کړي او په عین حال کې چې په سیمنیزه خبرو اترو کې خپل حضور وساتي.
دا ډیپلوماټیکې اړیکې په یو پیچلي سیمنیز چوکاټ کې ترسره شوې دي، چې په کې په سودان کې د وروستیو سیلابونو اغیزې هم شاملې دي [2]. په ګډوډو ګاونډیو ریاستونو کې ناثباتۍ مصري حکومت دې ته اړو کړی چې د سمدني او تهاجمي اقداماتو پر ځای ثبات او اوږد مهاله موافقت ته ترجیح ورکړي.
چارواکو وویل چې اوسنی لاره د سیمنیزې سیاسي منظار د ارزونې پایله ده [1]. دا ستراتیژي د زور له لارې د بند د پرمختګ په خنډولو کې د کوشش کولو پر ځای د بند د اغیزو په مدیریت تمرکز کوي.
دا کړنلاره مصر ته اجازه ورکوي چې له اېتوپیا او نورو سیمنیزو لوبارانو سره داسې اړیکه ونیسي چې کړاوونه د نظامي جګړې کچې ته ورس نه شي. تمرکز لا هم د مذاکراتو او ستراتیژیک صبر له لارې د اوبو د حقونو ترلاسه کولو ته دی، چې دا یو داسې ګام دی چې د بند د شتون حقیقتي حالت ومني [1, 2].
“د مصر رهبري د کنټرول او ستراتیژیکې موافقت پالیسي غوره کړې ده”
د مصر د کنټرول ستراتیژۍ ته انتقال دا عملي پیژندنه ښيي چې Grand Ethiopian Renaissance Dam د سیمنیز منظر د یوې دایمي برخې په توګه پاتې کیږي. د مقابله کولو پر ځای د موافقت په غوره کولو سره، مصر سیمنیز ثبات او ډیپلوماټیک نفوذ ته د نظامي یا تهاجمي سیاسي مداخلې د لوړ خطرناک خطر پر وړاندې ترجیح ورکوي، چې په حقیقت کې یې خپل هدف د بند له ځنډولو څخه د اوبو د امنیت باندې د هغې د اغیزو مدیریت ته اړو کړی دی.





