د رهبرۍ او صنعتي کنټرول په اړه شړوندې د اروپا تر ټولو لویې دفاعي پروژې، چې په کې د 100 ملیارده یورو [1] د جنګي طیارې پروګرام شامل دی، د ټوټو کولو خطر ته اړو کړې دي.
دا tensione د دې قاره د خپلواکې نظامي وړتیاوو د پراکلوب وړتیا ته ګواښ جوړوي. که چېرې شریک هیوادونه خپلې اختلافات نه شي حل کولی، نو د دې ګډو girişimونو ناکامي کولی شي چې د اروپا هوایي ساحه او ځمکنی ځواک پر بهرني ټیکنالوژۍ تکیه کړي.
دا کړکېچ د Future Combat Air System (FCAS) په محور دی، چې د فرانس، جرمني او اسپین یو ګډ effort دی. دا پروژه د راتلونکي نسل د جنګي طیارې تولید ته هدف لري، مګر شریکان په دې ټکي موافق نه دي چې څوک باید د پروګرام رهبري وکړي او نظامي لومبیتوبونه څنګه باید ټاکل شي [1].
د صنعتي کارونو وېش د اختلاف اصلي نقطه ده. Airbus او Dassault په څیر شرکتونه په هوایی اړخ کې شامل دي، پداسې حال کې چې د ټانک پروګرام کې Krauss-Maffei Wegmann په څیر شرکتونه شامل دي [1]. دا هیوادونه نشي کولی پر دې موافقه شي چې د ټیکنالوژۍ کنټرول څنګه وېشل شي یا د تولید کارونه د دوی د respecitve صنعتونو ترمنځ څنګه ووېشل شي [1].
ورته ستونزې Main Ground Combat System (MGCS) ته هم 영향을 رسوي. د فرانس او جرمني د ټانکونو دې پروګرام ته د ملي نظامي اړتیاوو او د رهبرۍ د جوړښتونو په اړه ورته خنډونه وړاندې دي [1].
دا جګړې په June 2024 کې په څرګنده توګه څرګندې شوې، کله چې هیوادونو هڅه کولې خپلې ستراتیژیکې موخې سره همغږ کړي [1]. په دې شرایطو کې د یوې موافقې نه رسیدل د دې ښکاره کوي چې د ملي ګټو او ګډ امنیت ترمنځ د توازن په اړه د اروپایي ځواکونو ترمنځ ژورې تضادونه شته [1].
“د رهبرۍ او صنعتي کنټرول په اړه شړوندې د اروپا تر ټولو لویې دفاعي پروژې د ټوټو کولو خطر ته اړو کړې دي.”
د فرانس، جرمني او اسپین د دفاعي صنعتونو د یوځای کولو لپاره مبارزه د ملي صنعتي محافظت او د اروپایي ستراتیژیکي خپلواکۍ د اړتیا ترمنځ یو سیسټماتیک tensione ښکاره کوي. څرنګه چې دا پروژې د متحده ایالاتو د نظامي تجهیزاتو څخه تکیه کمولو لپاره ډیزاین شوې دي، د دوی احتمالي ټلا او ناکامي به احتمالا اروپایي هیوادونه مجبور کړي چې د امریکایي پلیټ فارمونو اخیستنې ته دوام ورکړي، چې دې کار به د یوې متحدې اروپایي دفاعي صنعتي بنسټ جوړولو ته ځنډ ورولي.
