د رهبرۍ او صنعتي کار د وېش په اړه شخوړونه د اروپا د دفاعي تجهیزاتو د اخیستنې ترټولو لوی پروګرامونه له خطر سره وړاندې کوي [1].
دا کړکېو د دې قاړې د خپلواکو نظامي وړتیاوو د پراکلوب وړتیا ته زیان رسوي. په داسې حال کې چې هېوادونه هڅه کوي له غیر اروپایي تجهیزاتو څخه خپله تکیه کمه کړي، د دې ګډو هڅو ناکامي ممکن لوی ځواکونه د راتلونکي نسل د هوایي او ځمکنیو دفاعي سیسټمونو پرته پریږدي.
دا کړکېو په ځانګړي ډول د Future Combat Air System (FCAS) د جنگنده طیارې په پروژه او د فرانسو-جرمني Main Ground Combat System (MGCS) د ټانک په پروژه کې ډېر څرګند دي [1]. د FCAS پروژه، چې فرانسه، جرمني او اسپین پکې شاملې دي، اټکلاً 100 ملیارد یورو لګښت لري [1].
شخوړونه په اصل کې د دې په اړه برملا شوي چې کوم هېواد به پروژو ته رهبري ورکړي او صنعتي کار به څنګه د اروپایي شرکتونو ترمنځ وویشل شي [1]. دا اختلافات د نظامي لومبیتوبونو او د راتلونکو ستراتیژیکو اړتیاوو د مختلفو ارزیو له امله نور هم پیچلې شوي دي [2].
فرانسه او جرمني په FCAS او MGCS دواړو پروګرامونو کې مرکزي رول لري، مګر د دې پروژو ګډ طبیعت کړکېو رامنځه کړي دي [1]. د صنعتي کار د وېش لپاره مبارزه پدې معنیست چې ملي ګټې ډېری وخت د یوې متحدې اروپایي دفاعي جوړښت له هدف سره ټکر کیږي [2].
که څه هم دا پروګرامونه د یوځای کیدو لپاره ډیزاین شوي وو، مګر د سیال ملي اجنډاوو حقیقت پرمختګ ورو کړی دی [1]. د رهبرۍ په جوړښت باندې د موافقت نشتوالی د لوړ لګښت لرونکي جنگنده طیارې او ګډ د ټانک سیسټم د پراکلوب لپاره یو لوی خنډ رامنځه کړی دی [3].
“د رهبرۍ او صنعتي کار د وېش په اړه شخوړونه د اروپا د دفاعي تجهیزاتو د اخیستنې ترټولو لوی پروګرامونه له خطر سره وړاندې کوي.”
د FCAS او MGCS پروژو د بشپړولو لپاره مبارزه د ملي chủ권을 (سوویرنیتې) او اروپایي یوځای کیدو ترمنځ د پراخې کړکېو انعکاس دی. که فرانسه، جرمني او اسپین خپل صنعتي او رهبري شخوړونه حل نه کړي، پایله لرونکي ځنډونه ممکن دا هېوادونه مجبور کړي چې د متحده ایالاتو یا غیر اروپایي تجهیزات واخلي، چې دا به د اروپایي نظامي خپلواکۍ ستراتیژیک هدف له منځه وړي.
