د ۲۰۲۶ کال د مېنډو FIFA World Cup به په دریو میزبان هیوادونو کې ۴۸ ملي ډلې او ۱۰۴ مېچونه وړاندې کړي [1], [2].
دا گسترش د tournament په جوړښت کې یو مهم بدلون ښيي ترڅو نړیوال ګډون او تجارتي عاید زیات شي. FIFA د دې هدف سره چې د لوبې د رسون او مالي نفوذ پراخول، اجازه ورکوي چې ډیرې ملتونه په لوړترین کچه سیالي شي [1], [2].
دا مراسم به د U.S.، کاناډا او مکزیکو لخوا میزبانی شي [3]. مېچونه به په ۱۶ سټیډیمونو کې ترسره شي چې په دریو参与-کونکو هیوادونو کې موقع شوی دي [3]. دا tournament به د جون د نیمایي څخه پیل شي او تر جلاي پورې دوام وکړي [1], [3].
پاتې کیږي چې Los Angeles د نړیوالو لیدونکو لپاره یو اصلي ټکی وي. ځايي اټکلونه ښيي چې شاوخوا 300,000 مینه وال به د دې مراسمو لپاره ښار ته داخل شي [3]. د مسافرانو دا څپه د پراخ شوې tournament لوجیستیکي کچه څرګندوي— یوه داسې ننګونه چې میزبان ښارونه باید د ورزشي جشنونو ترڅنګ اداره کړي [3].
د FIFA پریکړه چې دا مراسم پراخ کړي، د پخلاګو نسخو څخه یو جلا ګام دی، چې په هغو کې لږې ډلې او معمولاً یو میزبان هیواد و. دریو میزبان هیوادونو ته انتقال د مېچونو په پراخه توزیع کې مرسته کوي، هرڅه چې دا د ډلو او مینه والو لپاره د سفر فاصله زیاتوي [2].
لکه څنګه چې tournament نږدې کیږي، تمرکز لاهم په هغه पायाڅار (infrastructure) باندې دی چې د ۱۰۴ مېچونو sustained کولو لپاره اړتیا ده [2]. د ۴۸ ډلو د وړلو سره، تمه کیږي چې رقابتي منظره به بدله شي او دغو ملتونو ته فرصتونه برابر شي چې مخکې د نړیوالې ساحې ته د ننوتلو لپاره ستونزه درلوده [1].
“د ۲۰۲۶ کال د مېنډو FIFA World Cup به ۴۸ ملي ډلې او ۱۰۴ مېچونه وړاندې کړي”
د World Cup گسترش ۴۸ ډلو او دریو میزبان هیوادونو ته، دا مراسم له یو تمرکزي ملي جشن څخه په یو قاره-ای عملیات بدلوي. که څه هم دا د tournament تجارتي ګټه او ټولشمولیت زیاتوي، خو دا بې سارې لوجیستیکې او محیطي فشارونه رامنځته کوي، په ځانګړې توګه د شمالي امریکا په او cross-continent سفرونو کې د کاربون footprint په اړه.
