د FIFA تړونونه تورنټو او ونکوور ښارونو ته اړوي چې د ۲۰۲۶ کال د جامې جهانۍ لپاره لوی مالي مکلفیتونه پوره کړي [1].
دا اړتیاوې یو داسې سوداګریز ماډل په ګوته کوي چې چیرې د governing body لخوا د عملیاتي لګښتونو لوی بهر د ځایبهجای کولو له لارې پر ځانګړو ښارونو توزیږي. دا ترتیب د سټیډیمونو د نوي کولو، امنیت او د مراسمو نورو اړتیاوو لپاره د ښارونو بودیجې باندې سخت فشار راوړي، په داسې حال کې چې FIFA د tournament ډېره ګټه خپله ساتي [1, 2].
ژورنالیسټ ګریګ مرسر هغه ځانګړي تړونونه ترلاسه کړي چې په کې د دې غوښتنو تفصیلات ورکړل شوي [1]. دا اسناد ښيي چې میزبان ښارونه د دې لپاره د لګښتونو پراخ چوکاټ ته ځوابوایي چې د FIFA سخت معیارونه پوره کړي [1, 3].
د لګښتونو د توزیو دا نمونه یوازې په کاناډا کې نه ده. نورې راپورونه ښيي چې FIFA ډېره ځله له دې تړونونو څخه ګټه اخلي ترڅو خپل مالي خطرونه کم کړي او میزبان ښارونه اړونه کوي چې د инфраструкټچر او امنیت اصلي لګښتونه په خپل ځان واخلي [2].
تورنټو او ونکوور باید اوس د نړیوالو لیدونکو د راتګ په وړاندې دا مالي दायګۍ اداره کړي. د دې ښارونو مالي فشار د جامې جهانۍ د میزبانی نړیوال اعتبار او د دې لپاره د تادیاتو محلي اقتصادي حقیقت ترمنځ یو پراخ کړکېو reflect کوي [1, 3].
“د FIFA سوداګریز ماډل د جامې جهانۍ اړوند لګښتونو لویې برخې میزبان ښارونو ته توزیږي.”
د دې تړونونو افشا کول د FIFA د میزبانی تړونونو ناسم طبیعت په ګوته کوي. د امنیت او инфраструкټچر لګښتونه ښارونو ته اړو една FIFA خپله ګټه زیاتوي، پداسې حال کې چې عامه سکتور مالي خطرونه په غاړه اخلي. دا یو داسې مثال جوړوي چې د یوې نړیوالې ورزشي مراسمو اقتصادي بوج د هغه سازمان پر ځای چې د خپرونو او sponsorship حقوقو څخه ګټه اخلي، د محلي مالیاتی کوونکو پر غاړه وي.
