د Muséum national d'histoire naturelle (MNHN) د یوې څېړنې له مخې، په فرانسې کې په هغه سیمو کې چې د پېسټیسایډو پیرودونه تر ټولو زیات دي، د مرغیو نفوس کمېږي [2].
دا tendência د بیولوژیکي تنوع یو kritikal تاوتریخوالی ښيي چې د سیمه ییزو اکوسیستمونو ثبات ته ګواړه کیږي. که څه هم ځینې سیمې ممکن د لیدل شویو ډولونو په تنوع کې زیاتوالی وښيي، خو د مرغیو ټولو شمېر دوام ورله کمېږي، چې دا وړاندیز کوي ځینې سختسابه ډولونه د هغه متنوعو نفوسونو ځای ته ځي چې مخکینه پکې موجود وو.
د MNHN څېړنې د کیمیاوي موادو د کارولو او د مرغیو د شتمنیا ترمنځ تړاو ته Mete focus کړی. څېړونکو 242 مختلفې د پېسټیسایډو فعال substancې analyzed کړې [2] ترڅو معلومه کړي چې دا کیمیاوۍ څنګه پر ځنګلي ژوند اغیز کوي. موندنې ښيي چې هغه سیمې چې د پېسټیسایډو د ترلاسه کولو تر ټولو لوړې کچه لري، د مرغیو په شمېر کې تر ټولو پام وړ ټلاوطنۍ تجربه کوي [3].
دا موندنې د Ligue pour la protection des oiseaux (LPO) لخوا خپرول شوي پراخ avifauna barometer سره سمسامه دي. د LPO президенټ، Allain Bougrain-Dubourg وویل چې دا barometer په ټوله اروپا کې د مرغیو په شمېر کې یو واربښونکی کلنی کمښت ښيي [1].
د LPO او MNHN ډاټا وړاندیز کوي چې د نویو یا اتفاقي ډولونو موجودیت د مرغیو د نفوس سیسټماتیک تاوتریخوالی نه جبري کوي. دا کمښت د حشراتو د نفوس کمېدو سره تړاو لري، چې د ډېرو مرغیو اصلي خواړه دي او د پېسټیسایډو د شدیدې ګټې کولو له امله رامنځه راغلی [3].
د چاپېریال defendants وړاندیز کوي چې اوسنی مسیر د کرنې کړنیو کې بدلون ته اړتیا لري. LPO د دې тенденیکونو څارنه دوام ورکوي ترڅو د هغو کیمیاوي substancو لپاره سختتر مقررات غواړي چې د خواړو شبکه ګډوي [1].
“په فرانسې کې په هغه سیمو کې چې د پېسټیسایډو پیرودونه تر ټولو زیات دي، د مرغیو نفوس کمېږي”
د پېسټیسایډو د پلور او د مرغیو د کمښت ترمنځ تړاو وړاندیز کوي چې کیمیاوۍ جریان او د حشراتو خالي کول په کرنیزو مرکزونو کې 'بیولوژیکي صحراګانې' رامینځه راولي. حتی که د فرصت غوښتونکو ډولونو د کډوالي له امله د ډولونو تنوع ثابته ښکاره شي، خو د مرغیو د ټولو شمېرهایو ټلاوطنۍ د اکوسیستم د لومړني تولید پاتې کیدل ښيي، چې کولی شي په نهایت کې د حاصلاتو پر پولینیشن (ګولپروي) او طبیعي د حشراتو کنټرول اغیز وکړي.
