د G7 سرپرستي پر مهال اروپايي مشرانو د متحده ایالاتو او ایران د نوي ډیپلوماټیک چوکاټ په اړه، چې د متحده ایالاتو لخوا اعلان شوی و، مختلط реакцииها ښودلي دي [1].
دا تړون ځکه اهمیت لري چې دا کولی شي سیمه ییز امنیت، نړیوال تجارت او د متحده ایالاتو، ایران او اروپا ترمنځ ډیپلوماټیکې اړیکې په بنسټیز ډول ပြیکړه کړي [1].
دا سرپرستي د 2026 کال د جون په 15-16 نېچو [1, 2] د فرانس په Алپس کې ترسره شوه [2, 3]. د جرمني، فرانسې، متحده ملکري، Itali، کاناډا او جاپان مشرانو د دغه مبهم چوکاټ د اغېزو په اړه بحث کولو لپاره سره یوځای شول [1].
د متحده ایالاتو د ادارې د موقف په اړه راپورونه تر اوسه ناڅرګنده دي. ځینې سرچینې ښيي چې ولسмя ډونالډ ټرمپ د تړون ستاینه کړې او د اسرائیل لومړی وزیر بنجامین نتنیاهو یې ترڅنګ کړی [4]. نور راپورونه د یوې نوسو стойیزې کړنې وړاندیز کوي او وايي چې ټرمپ ویلي متحده ایالات به "بیا ډارنډې ته وګرځي" که دا تړون د هغه له توقعاتو سره سم نه وي [5].
دا چوکاټ داسې وخت کې وړاندې کیږي چې په مینځنۍ شرق کې کړاوونه شدت شوي دي. اروپايي مشران د یوې ثابته ایران ګټې او د داسې تړون د خطرونو ترمنځ توازن څیړي چې شاید شفافیت یا د اوږدمودت د تطبیق میکانیزمونه پکې نه وي [1].
د دوه ورځني مراسمو په جریان کې [2]، د G7 غړو هڅه وکړه چې د یاد چوکاټ په اړه خپلې ستراتیژۍ سره همغږ کړي. د متحده ایالاتو د موقف مبهمیت دې هڅو پیچلې کړې دي، ځکه اتحادیان په سیمه کې د یو Predictable امنیتي جوړښت په لټه دي [1].
“دا تړون کولی شي سیمه ییز امنیت، تجارت او ډیپلوماټیکې اړیکې ပြیکړه کړي.”
د متحده ایالاتو او ایران د چوکاټ شاوخوا د شفافیت نشتوالی او د سپین کور څخه د متناقض سیګنالونو په اړه وړاندیز کوي چې یو نوسو ډیپلوماټیک چاپیریال موجوده دی. د G7 اتحادیانو لپاره اصلي ننګلیست د اټومي غیر منتشرۍ او سیمه ییز ثبات د غوښتنې او د متحده ایالاتو د بهرنۍ پالیسۍ د اجرا د غیر قابل Predictable طبیعت ترمنځ توازن ساتل دي.
