رهکار Anil Sharma د *Gadar: Ek Prem Katha* فلم ۲۵ کلیزه [1] د تولید له ننګونو او تخلیقي ریښو یادولو سره نښانه کړه.

دا فلم په هندي سینما کې یو مهم کلتوري نښه پاتې شوی دی، چې د خپلو شدیدو احساساتي کیسنو او د اکشن د لوړ کیفیت صحنو له امله پیژندل کیږي چې په میلیونونو خلکو کې的影响 یې کړی دی.

Sharma د Sunny Deol او Ameesha Patel د انتخاب په اړه بحث وکړ او ویې ویل چې هغه اصلي 배우ان د کیسې لپاره د خپل ځانګړي لیدلور سره سم غوره کړل. هغه دا کیسه د Ramayana د معاصر روایت په توګه بیان کړه [2]. د دې موضوعي چلند هدف دا و چې د روایتونو دودیزې داستاني کیسې له عصري چوکاټ سره یو ځای کړي، چې Sharma د هغه په باور د فلم په میراث پاتې کېدلو کې مرسته کړې ده.

سره له دې چې فلم په پای کې بریالی شو، خو رهکار یادونه وکړه چې د تولید پر مهال د دې فلم ځینې تاریخي شالیدونه د شک سره وړاندې شوي وو. Sharma وویل: "په 촬영 ځای کې ډیرو کسانو د لاس پمپ صحنه 'نا منطقي' وپېژانده" [1]. هغه ویل چې د ټیم له لومړنیو نیګونډونو سره سره، هغه د دې صحنې پر اغیز باندې باور ساته.

تولید د هند په کې د فلمګيرۍ پر مهال له فزیکي خطرونو سره هم مخ شوی و. Sharma وویل چې د Amritsar د రైوي سټیشن کې د 촬영 پر مهال ټیم د ډبېدلو (سټون-پیلټینګ) سره مخ شوی و [1]. د ځای د اصليت ساتلو لپاره، تولید د سرحدونو ترمنځ د چاپمن simulated کولو لپاره د پاکستان یو جوړ شوی سټ (set) کارولى و.

Sharma د فلم د دوامداره بریا لویه برخه هغه څه ته attributed کړه چې هغه یې د الهي مداخلې په توګه بیان کړ [2]. هغه د تجربه کاره 배우 Dharmendra او د Tara Singh د کرکټر ترمنځ اړیکه د پروژې د ژورې کورنۍ او سینمایي تړاوونو като یاد کړه. دا فلم په اصل کې په ۲۰۰۱ کال کې وړاندې شوی و [1]، چې داسې یو میراث یې رامنځته کړ چې رهکار یې دوه نیمې لسیزې وروسته هم په اړه فکر کوي.

“"ما د Gadar په form کې یو عصري Ramayana رامنځته کړ."”

د Gadar د ۲۵ کلن میراث باندې دا فکر کول د سینمایي ریالیزم او د هغو 'له ژوند څخه لوی' نمایشونو ترمنځ کړاو څرګندوي چې ډیری وختونه په Bollywood کې تجارتي بریا ته لاره خلاصوي. د کیسې د عصري Ramayana په توګه وړاندې کولو سره، Sharma د معاصرې ډله‌ایزې بازار سینمې باندې د هند د دودیزو اساطیری داستانونو اغیز ټینګوي.