په متحده ایالاتو کې د Gen Z او Millennial نسل ځوانان د ورځنیو لګښتونو د پوره کولو لپاره په زیاتډه توګه اضافي دندې او شخصي قرضونه اخلي [1, 2].
دا بدلون د ثابتو معاشونو او د ژوند د لوړېدونکو لګښتونو ترمنځ د زیاتېدونکي خ concentração (خلا) په ګوته کوي. څرنګه چې اساسي اړتیاوې ګرانې کېږي، ځوان نسلونه مجبوره دي چې د خپل ژوند د معیار د ساتلو لپاره خپلې د عاید سرچینې پراخه کړي یا پورونه واخلي.
ډېری ځوان کارکوونکي د خپلو اصلي معاشونو لپاره د تلافي په توګه کوچنۍ اضافي سوداګرۍ پیلوي [1]. په کاناډا کې، په Edmonton کې یو ۳۷ کلنی مارکیټینګ متخصص د شرابو د څېښتنې (wine-tasting) یو اضافي کاروبار پیل کړی چې هدف یې ۲ ملیونه ډالره ګټه پورته کول دي [3]. داسې girişimونه عام شوي دي ځکه چې افراد د یو واحد معاش د محدودیتونو څخه د خلاصون لارې لټوي.
د سوداګرۍ ترڅنګ، ځینې خلک د لوړ سود نرخ لرونکو کریډټونو ته اړو کېږي. معلومات ښيي چې د شخصي قرض اخستونکو ۱۰.۵ سلنه Gen Z څخه دي [2]. دا قرضونه اکثره د اوږد مهال پانګونې لپاره نه، بلکې د میاشتنیو بلونو د پوره کولو لپاره کارول کېږي.
د ټرمپ ادارې ترلاندې اقتصادي فشارونه شدت شوي دي، چې د مصرفي توکو لوړېدونکو قیمتونو کورنیو بودیجې سختې کړې دي [1, 2]. په جارجیا کې، په Atlanta کې شویو मुलाقاتو کې ځوانو کارکوونکو وویل چې اوسنی اقتصادي وضعیت د ژوند د اړتیاوو پوره کولو لپاره یو سخت جګړه ده [1].
که څه احساسات د "side hustle" یا اضافي ګټو زیاتوالی د سوداګریز روح د نښې په توګه ویني، نور یې د بقا لپاره یو اړتیا ګڼي. پر شخصي قرضونو تکیه ښيي چې د نفوس د یوې برخې لپاره، اضافي کار د افلاسیون (inflation) سره د competição لپاره کافي نه دی [2].
“کنیان د مصرفي توکو د قیمتونو د لوړېدو له امله، چې د کورنیو بودیجې یې سختې کړې دي، نوي کاروبارونه پیلوي او شخصي قرضونه اخلي.”
دا tendência د دې ښيي چې ځوان نسلونه څنګه د کاري بازار او د کریډټ سیسټمونو سره تعامل کوي، په دې برخه کې یو جوړښتیز بدلون راغلی دی. کله چې د Gen Z یوه لویه برخه د اساسي لګښتونو لپاره پر شخصي قرضونو تکیه کوي، دا ښيي چې 'gig economy' شاید د اضافي ثروې د ترلاسه کولو د انتخاب پر ځای د بقا یو میکانیزم وي، چې احتمالا د اوږد مهال د پورونو د چکرونو لامل کېږي.
