د یوې نوې څیړنې له مخې، د نړۍ د مانګرو (Mangrove) ځنګلونه د لسیزو د تړاو څخه وروسته په ډیریو ساحلي سیمو کې د ریکاوری یا بیا رپې tendência ښکاره کوي [1, 2].
دا بیا رپې خورا مهمه ده ځکه چې مانګرو ځنګلونه ساحلي ټولنې د طوفانونو او د سمندر د څپو له سختو ضربو څخه ساتي او د ځمکنیو ډیریو ځنګلونو په پرتله په ډیر لوړ کچه کاربن جذبوي. د دوی ریکاوري وړاندیز کوي چې هدفمندې محیطي مداخلات کولی شي اوږد مهاله ایکولوژیکي زیانونه جبران کړي.
د Tulane University ساینس پوهانو او نورو څیړونکو د څلورو لسیزو ډیټا تحلیل کړې چې تقریباً له 1980 څخه تر 2020 پورې رسېږي [1, 2]. موندنې ښيي چې دا ساحلي ایکوسیستمونه د توقعاتو څخه په چټکۍ سره ریکاوري کیږي [1, 2].
څیړونکو د ساتنې هڅې او طبیعي ودې د دې بدلون د اصلي عواملو په توګه پیژندلې دي [1, 2]. که څه هم مانګرو ځنګلونه د کلونو لپاره له سخت کمښت سره مخ وو، خو اوسنی معلومات په ټوله نړۍ کې په څو سیمو کې یو مثبت بدلون ښيي [1, 2].
دا څیړنه د دې مالګې-تولرنټ (salt-tolerant) ونو د مقاومت وړتیا باندې ټینګار کوي، په ځانګړې توګه کله چې د انسانانو فشارونه کم شي یا د فعال بحالیدو له لارې اداره شي [1, 2]. د اوږد مهاله ډیټا په څیړولو سره، ټیم وتوانیدل چې د ثابت کمښت څخه د ودې لند د لیدل کیدونکي بدلون تعقیب کړي [1, 2].
د ساتنې فعالانو ویل چې دا پایلې د نورو ساحلي بحالیدو پروژو لپاره یو پلان وړاندې کوي. د دې ځنګلونو وړتیا چې کله د پالیسۍ ملاتړ وي، په طبیعي ډول بیرته وګرځي، د نړیوالو ساحلونو د ثبات په لور یو لاره ښيي [1, 2].
“د نړۍ د مانګرو ځنګلونه د لسیزو د تړاو څخه وروسته د ریکاوری tendência ښکاره کوي”
د مانګرو ځنګلونو ریکاوری د بیوډیورسیټي (biodiversity) او د اقلیم د تخفیف لپاره یو لوی ګټه ده. څرنګه چې دا ایکوسیستمونه د سمندر او ځمکې ترمنځ د طبیعي بفر (buffer) په توګه کار کوي، د دوی بیا وده د ساحلې نفوس د سمندر د لوړیدونکو اوبو او سختو هواوانو وړاندې حساسیت کموي. دا tendência وړاندیز کوي چې نړیوالې ستراتیژۍ د ساتنې لپاره په موندل شوو پایلو پیل کوي، هرڅومله چې د دې لپاره دوامداره څارنه اړینه ده ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې دا ریکاوری دایمي ده.
