د Nova Scotia ایالت په Tower Road کې د Halifax یوې ښځې په یو کوچني لرګي بکس کې یو وړیا "د کی-چین کتابتون" جوړ کړی دی [1, 2].
دا ابتکار د دې هدف لري چې د ګاونډیانو ترمنځ د رنګین کی-چینونو د اخیستلو او پریښودلو له لارې ټولنیزې اړیکې پیاوړې کړي او خوښي خپره کړي [2]. دا پروژه یو عام ځای په ټولنیز تعامل کې بدلوي او د کوچنیو نښو په واسطه د اوسېدونکو ترمنځ خالي ځایونه ډکوي.
دا کتابتون د باور پر اساس کار کوي چېرته چې توکي په وړیا توګه تبادله کیږي [1]. د دې لواطعو لپاره د یو ځانګړي ځای په برابرولو سره، جوړونکي هیله لري چې د کوچنیو توکو ته لاسرسی ښه کړي او په ګاونډیتوب کې د سخاوت روحیه تهe উৎসাহিত کړي [2].
دا لرګي جوړښت چې په Tower Road کې موقعیت لري، د ټولنې لپاره د یو کوچني مرکز (hub) په توګه کار کوي [2]. دا پروژه د "little free libraries" تقلید کوي، مګر د کتابونو پر ځای یې په تزیینی توکو تمرکز کړی ترڅو ډیر شرکت کوونکي جذب کړي.
اوسېدونکو د بېلابېلو ډیزاینونو او رنګونو د تبادلې لپاره د دې بکس څخه ګټه اخیستنه پیل کړې ده [1]. دا هڅه د ښاري محیطونو کې د ټولنیز isolation (جداوالي) counteract کولو لپاره د هایپر-لوکل مایکرو-شیئرینګ (hyperlocal micro-sharing) پروژو یو growing trend یا څوکه ښایي.
“یو کوچنی لرګی بکس چیرې چې ګاونډیان کولی شي رنګین کی-چینونه واخلي او پریښودل”
د داسې ځانګړو شریکي مرکزونو ظهور، لکه دا د کی-چین کتابتون، د 'tactile urbanism' په لور یو پراخ ټولنیز حرکت منعکس کوي. د کمې خطرناکې فزیکي تعاملي نقطو په جوړولو سره، ټولنې کولی شي په یو زیاتیدونکي ډیجیټل عصر کې ټولنیز همغږي او باور بیا رامینځه راولي.
