د امریکا د دفاع وزیر پیټ هیګسیټ په Brussels کې د یوې خبرې پر مهال اعلان کړ چې پنتاګون په اروپا کې د امریکا د پوځي布置 او مرکزونو په اړه بیاکتنه کوي [1].
دا اقدام په دې ښيي چې واشنګټن د خپلو امنیتي تعهداتو په مدیریت کې بدلون راوړی او د امریکایي پوځونو شتون د NATO د اتحادیو مالي contribuations او عملیاتي همکارۍ ته تړاو وړ کړی دی.
هیګسیټ ویل چې دا بیاکتنه به په راتلونکو شپږ میاشتو کې ترسره شي [1]. هغه ټینګار وکړ چې امریکا خپله هڅه دوچنده کوي ترڅو NATO ته یو متوازن اتحاد بدل کړي، چې پکې اروپا خپله دفاع خپله اداره کړي [4].
د دې بیاکتنې اصلي محور د اروپا د پوځي لګښتونو کچه ده. هیګسیټ وویل چې د اتحادیې بودیجه کې د واشنګټن د contribuations کچه به د اروپا د پوځي لګښتونو پورې تړاو ولري [6]. ځینې راپورونه دا تګلاره د "NATO 3.0 reboot" په توګه بیانوي [5]، پداسېب ځینې یې دا داسې توصیف کړي چې که لګښتونه نه زیات شي، نو د بودیجې کمولو یو ډول ګواښ دی [2].
د مالي مکلفاتو ترڅنګ، امریکا د عملیاتي انعطاف په لټه کې ده. هیګسیټ ویل چې دا شرمجوي خبره ده چې د اروپا اتحادیان د امریکا له ځواکونو سره د دې لپاره د مرکزونو د لاسرسۍ انکار کوي چې د ایران پر وړاندې حملې ترسره کړي [7].
د پنتاګون دا بیاکتنه په داسې وخت کې راغله چې امریکا د خپلو اتحادیو پر فشار کې ده ترڅو د سیمې د امنیت لپاره ډیر مسؤلیت ترلاسه کړي. د مرکزونو او بودیجې د دې غوښتنو سره په تړولو سره، امریکا د خپل پوځي شتون څخه د مالي تعهداتو او ستراتیژیک لاسرسۍ ترلاسه کولو لپاره د فشار وسیلې په توګه کاروي [2, 3].
“د اتحادیې بودیجه کې د واشنګټن د contribuations کچه به د اروپا د پوځي لګښتونو پورې تړاو ولري.”
دا پالیسي بدلون د یو transaction-based امنیتي ماډل ته لیږد ښيي. د پوځي布置 او بودیجې contribuations د ځانګړو غوښتنو — په ځانګړي ډول د لګښتونو زیاتوالي او د ایران پر وړاندې عملیاتو لپاره د مرکزونو لاسرسۍ — سره په تړولو سره، امریکا د خپل پوځي شتون څخه د فشار لپاره کاروي ترڅو د NATO د اتحادیې د لګښتونو شریکوالي او ستراتیژیک ګټې بدلې کړي.
