حزباللهد پنجشنبې په ورځ د اسرایلو او لبنان ترمنځ د ceasefire وروستی تړون رد کړ او د لبناني ټېروټورۍ څخه د اسرایلو د بشپړې وتګارې غوښتنه یې وکړه [1].
دا رد کول په Washington, D.C. کې ډیپلوماټیکې هڅې له خطر سره مخ کوي او د دې ښکاره کوي چې د truce د ترلاسه کولو د وروستیو هڅو سره سره، د تاوتریخوالي escalation دوام لري.
دا شخاره د چهارشنبې، د جون د 4مې د ceasefire د تمدید تړون څخه وروسته رامنځه شوه [3]. که څه هم په دې اړه راپورونه توپاکه دي چې آیا دا تړون د اسرایلو او لبنان د حکومتونو ترمنځ لاسلیک شوی یا د U.S. لخوا اعلان شوی، خو حزبالله د دغو شرایطو د منلو څخه انکار کړی [1, 2].
دغه ډلې وویل چې دا تړون د دې له امله د منلو وړ نه دی چې پکې د سیمې څخه د اسرایلو د بشپړې وتګارې امر نهماشته دی [1, 2]. دا غوښتنه د سازمان لپاره اصلي نقطه پاتې کیږي، ځکه چې دوی د خبرو اترو د اوسنی چوکاټ سره مخالفیتp jätـی.
پنجشنبې په جنوبي لبنان کې تاوتریخوالی شدت کړ، کله چې د اسرایلو حملو دغه سیمه هدف کړې. په دې حملو کې لږترلږه څلور کسان [4] او یو د UN سوله ساتونکی [4] ووژل شول. دا تلفات د truce د ناکامو خبرو اترو څخه وروسته د دوامي ناثباتیت په جریان کې رامنځه شول.
د اسرایلو ځواکونو په سیمه کې خپل عملیات جاري ساتلي، پداسې حال کې چې حزبالله د اسرایلو د پوړو د بشپړې خروج غوښتنه کوي. د جنګیزیو خواونو او посредیونکو ځواکونو ترمنځ د یوې نظرې نشتوالی ښيي چې د U.S. پلاڅه کې د لوړې کچې ډیپلوماټیکې فعالیتونو سره سره، یو تلپاتې سوله لا هم ستونزمنه ده.
“حزبالله د اسرایلو او لبنان ترمنځ د ceasefire وروستی تړون رد کړ.”
د جون د 4مې د تړون رد کول د حزبالله د ستراتیژیکو اهدافو او د посредکاره وړاندیز شویو شرایطو ترمنځ بنسټیز خالي ځای ښيي. د سولې د precondition په توګه د بشپړې وتګارې په ټینګار کولو سره، حزبالله د خپلې نظامي موقعیت څخه ګټه پورته کوي ترڅو د هر هغه تړون مشروعیت ته نالۍ واچوي چې په جنوبي لبنان کې د اسرایلو موجودیت मान्यता ورکوي، چې په دې توګه د U.S. ډیپلوماټیک فشار سره سره، په عملي توګه د conflict موده اوږده کوي.
