حزبالله د ۲۰۲۶ کال د جون د ۴مې نېټې په واشنګټن کې د اسرائیل او لبنان ترمنځ لاسرسی شوي د ceasefire تړون رد کړ [2].
دا رد کول د لبنان د شیعه نظامي ډلې او اسرائیل ترمنځ د جګړو د پایپایو لپاره د سیمې ډیپلوماټیکې هڅارې不稳定ېدېدو ته заплаي. حزبالله د دې شرایطو په ردولو سره اشاره کوي چې پرته له پام وړ ځمکنیو امتیازاتو څخه، یو مذاکره شوی سوله شاید د لاسرسۍ څخه بهر پاتې شي.
د نعیم قاسم په مشرۍ ته، دې ډلې له بیروت څخه خپل بیانیه جاری کړ [1]. د حزبالله چارواکو وویل چې دا تړون د لبنان له خاکې څخه د اسرائیل بشپړ خروج نه شاملوي او د هغه څه په تاسیس کې پاته راغلی چې دا ډله یې د ټول لبنان لپاره یو «سرتول» (global) ceasefire بولي [1, 2].
د حزبالله یو څېروکونکي وویل چې اوسنی تړون یو ډول «une capitulation» یا تسلیمېدل دي [3]. ډلې وویل چې دوی د ټولې هیواد لپاره د یو جامع ceasefire غوښتنه کوي او غواړي چې د اسرائیل پوځ په بشپړه توګه وتخلي [2].
د یاد ceasefire تړون د ۲۰۲۶ کال د جون په ۳مه نېټه په واشنګټن کې اعلان شوی و [1]. خو حزبالله یوه ورځ وروسته، د ۲۰۲۶ کال د جون په ۴مه نېټه، خپل رسمي رد کړی [1].
سره له دې ډیپلوماټیکو هڅو، تاوانې دوام وکړ. د ۲۰۲۶ کال د جون په ۴مه نېټه په جګړو کې لږ تر لږه څلور کسان ووژل شول [3].
دا وروستی تړون د conflict د ځوړندنې پخوانیو هڅو د ناثباتۍ له دورې وروسته راغلی. په دې اړه چې اصلي ceasefire کله نافذ شو، راپورونه توپیر لري؛ ځینې سرچینې د ۲۰۲۶ کال د اپریل ۸مه اشاره کوي [4]، پداسې حال کې چې ځینې نورې د ۲۰۲۶ کال د اپریل ۱۷مې ته اشاره کوي [5].
څارونکي یادونه کوي چې پخوانۍ ترتیبات ناپایدار وو. ځینې راپورونه ښیي چې ceasefire په پراخه کچه ترې سرغسه شوی و [5]، پداسې حال کې چې ځینې نور وړاندیز کوي چې دا ناثباتي د Hormuz Strait شاوخوا د جګړو سره تړاو درلود [4].
“«Une capitulation»”
د واشنګټن په وړاندگیال تړون رد کول د نړیوالو ډیپلوماټیکو چوکاټونو او د حزبالله په څیر د غیر دولتي actor-انو د ستراتیژیکو غوښتنو ترمنځ خالي ځای ښیي. حزبالله د دې تړون د تسلیمېدلو په توګه وړاندې کولو سره، د پړاو-پړاو د سولې پروسې پر ځای ځمکنی chủ권 (sovereignty) او د پوځي ځواکونو بشپړ خروج ته لومبیتوب ورکوي، چې دا کار احتمالاً د conflict موده verlonge کوي او په سیمه کې د امریکا د میانجي هڅارې پیچلې کوي.
