د امریکا او ایران لخوا د هرمز تنگ (Strait of Hormuz) نږدې بلاک کول د تېلو نړیوال قیمتونه لوړوي او د انرژۍ جریان ګډوي [1, 2].
دا escalation د نړیوالو د انرژۍ بازارونو ثبات ته ګواښ iste کوي، چې په ځانګړي ډول هغه هېوادونه متاثروي چې د خپلو اقتصادونو لپاره په پراخه کچه په منځني خشر څخه په وارداتو تکیه کوي.
امریکا او ایران دواړه د هرمز تنگ څخه د یوې ستراتیژیکې وسیلې په توګه ګټه پورته کوي ترڅو یو بل پر فشار راوړي [1, 2]. دې جيوپولیتیکي تګلارونو یو داسې اثر رامنځه کړی چې تر 7,000 کیلومتره لرې په جنوبي کوریـا کې هم احساس کېږي [1].
د دې ناثاباتۍ په ځواب کې، جنوبي کوریـا د انرژۍ د امنیتیزو خطرونو په اړه خبرداری ورکړی [1, 2]. دا هېواد په ځانګړي ډول د دې بحري لارې د بندیدو په وړاندې حساس دی، ځکه چې دا د فارس خلیج څخه د تېلو د لیږد لپاره اصلي رګ دی.
متخصصین خبرداری ورکوي چې اوسنی ناثاباتي حالت د پخوانیو تاریخي مثالونو څخه ډېر شدید دی. Seok Kwang-hoon وویل چې د دې بحران کچه د 1970 لسیزو د تېلو د ټکانونو (oil shocks) څخه دوه пъخوانه زیاته ده [2].
وضعیت لاهم بدلون وړ دی ځکه چې دواړه warring parties د ډیپلوماټیکو یا نظامي ګټو ترلاسه کولو لپاره د تنگ د جغرافیایي موقعیت څخه ګټه پورته کوي [1, 2]. د قیمتونو دې ناڅاپي لوړوالي وارداتو کوونکو هېوادونو باندې سمدستي اقتصادي فشار رامنځته کوي او د یوې پراخې نړیوالې د انرژۍ بحران خطر زیاتوي.
“د دې بحران کچه د 1970 لسیزو د تېلو د ټکانونو څخه دوه пъخوانه زیاته ده.”
د هرمز تنگ د وسلې په توګه کارول یو سیمه ییز conflict په یو نړیوال اقتصادي حساسیت بدلوي. څرنګه چې دا تنگ د نړۍ د پټرولیم د یوې لویې برخې لپاره یو غیر بدلیدونکی (non-substitutable) ټیټ نقطه ده، نو د ترانزیټ هر ډول محدودیت سمدستي د عرضه ټکان (supply shock) رامنځته کوي. د جنوبي کوریـا په څیر د انرژۍ پر تړاو هېوادونو لپاره، دا د یوې ځانګړې جغرافیایي لارې باندې د تکیې خطر څرګندوي او د جيوپولیتیکي خطرونو کمولو لپاره د انرژۍ د سرچینو د متنوع کولو اړتیا په ټینګار وړاندې کوي.
