تخصصيګانګان وايي چې د تودوخې څپاندو پر مهال اته ګلاسونه اوبه شاید کافي نه وي

طبي متخصصینو ویلي چې د هغو کسانو لپاره چې د شدیدې تودوخې څپاندو سره مخ دي، په ورځ کې اته ګلاسونه اوبه څښل ممکن کافي نه وي [1, 2].

دا لارښوونه حیاتي ده ځکه چې د تودوخې زیاتوالی د ډیهیډریشن (د اوبو کمښت) خطر زیاتوي. څرنګه چې په ګرمو اقلیمونو کې بدن د خولې له لارې ډیرې مایعات له ځان څخهんですね، نو د اوبو د یو ثابت نړیوال هدف تعقیب کولی شي د روغتیا complications (پیچیلو ستونزو) ته privy کړي.

په هغو سیمو کې چې لوړې تودوخې لري، لکه پاکستان، د هایډریشن اړتیاوې د انفرادي روغتیا او محیطي شرایطو پر اساس په خورا توګه توپیر لري [5, 1]. سره له دې چې د اته ګلاسونو عام قانون اکثره د یوې بنسټیزې کچې په توګه یاد کیږي، دا مقدار تقریباً دوه لیټره دی ^[3]. ځینې طبي نظريو ویلي چې دا مقدار یو افسانه دی او حتی په ګرمو موسمونو کې هم اړتیا نشته ^[3]، په داسې حال کې چې نورو متخصصینو ویلي چې تودوخې څپاندې د مایعاتو د کمښت د جبر لپاره د اوبو ډیر څښلو ته اړتیا لري [1, 4].

ډاکټرانو ویلي چې د اوبو اړتیا ثابت نه ده. عوامل لکه د فعالیت کچه، رطوبت او üldیزه روغتیا اغیز کوي چې یو کس باید څومره اوبه وڅښي [1, 2]. د بدن د signal-ونو، لکه تنده یا د اوبو (urine) رنګ، پر ځای د یو ثابت عدد ته تکیه کول کولی شي د ઉړیو په څرمو میاشتو کې د هایډریشن د ناکافي کچې سبب شي ^[4].

د هایډریشن د دقیق عدد د معلومولو لپاره، ځینې متخصصین د عمومي قوانینو پر ځای د ساینسي پر بنسټ پر اساس آنلاین وسیلو کارولو وړاندیز کوي ^[4]. دا وسیلې کولی شي د هغو ځانګړو متغیراتو په پام کې ونیسي چې د اته ګلاسونو معیاري وړاندیز یې له پامه غورځوي. دا تګلاره کسانو ته اجازه ورکوي چې د تودوخې د شدت او خپلو ځانګړو فزیکي اړتیاوو پر اساس خپل د اوبو څښلو مقدار تنظیم کړي [1, 4].