لومړی وزیر Narendra Modi او د هند حکومت د تېلو د بیو د ناڅاپي زیاتوالي د ټکان وړاندې د اقتصاد د پالنې لپاره سخت慳یزې تدابیر وړاندې کړي دي [1, 2].
دا ګامونه د ایران سره د امریکا او Israel د جګړې له امله د نړیوالې انرژۍ د هغه بحران څخه وروسته اخیستل شوي چې رامنځته شوی دی. څرنګه چې هند په انرژۍ وارداتو ډیر relied (تکیه) لري، نو د بیو ناڅاپي زیاتوالی د ملي پانګونې د نااستحکام او د inflation (تورم) د زیاتوالي خطر لري [2].
حکومت له граждаګانو څخه غوښتنه کوي چې د تېلو د مصرف کمولو لپاره له لیرې څخه کار (remote work) ته پراخه کړي او د عامه ترانسپورټ څخه ډیره ګټه پورته کړي [1, 2]. د دې چلندي بدلونونو هدف دا دی چې د تېلو محصولاتو داخلي اړتیا کمه شي، ځکه چې د جګړې له امله نړیوال وړاندیز کم شوی دی [2].
په یو ډیر محدودوونکي ګام کې، اداره د سونے د ګوټۍ د اخیستونو discourage (ناپذیرۍ) کوي [1, 2]. سونه د هند لپاره یو مهم واردات دی، او د دې اخیستونو محدودول حکومت سره مرسته کوي چې د بهرنیو ارزانو ذخایرو اداره کړي او د بحران panahon کې د جاری حساب deficit (کمی) کنټرول کړي [2].
دا تدابیر د ایران د جګړې له اقتصادي اغیزو د کمولو لپاره یو همCoordination شوی کوشش دی [1]. حکومت د لوکس مصرف او دودیزو سفرونو پر ځای د rupee ثبات او د انرژۍ د اړتیا وړ supplied (برسره کولو) ساتنې ته لومړیتوب ورکوي [2].
“هند د تېلو د قیمتونو د لوړېدو له امله د اقتصادي ټکان د کمولو لپاره سخت慳یزې ګامونه اخلي.”
د سونے د اخیستونو discourage کول او د remote work لازم کول دا ښیست چې د هند حکومت د ایران له امله د تېلو ټکان د خپل macroeconomic ثبات لپاره د یو سیسټماتیک ګواړونکي په توګه ګڼي. د انرژۍ د مصرف او لوکس وارداتو دواړو په هدف کولو سره، New Delhi هڅه کوي چې د تادیاتو د توازن (balance-of-payments) بحران предотвраزه کړي او په عین حال کې داخلي اقتصاد د نړیوالې انرژۍ د ناپایدار بازارونو څخه خوندي وساتي.
