هند په خپل دفاعي صنعت کې یو تاریخي ګام اخیستی او د صادراتوほどの एकूण ارزښت 38,424 کروړ روپۍ ثبت کړی دی [1].
دا بدلون د هند په ستراتیژیک موقف کې یو بنسټیز تغیر څرګندوي. د نړۍ د ترټولو لوی سلاح واردونکي له رول څخه د یو لوی صادرونکي ته په بدلیدو سره، دا هیواد د بهرنیو نظامي ټیکنالوژیو څخه خپله تکیه کموي او ځان د تولیدي مرکز په توګه په نړیواله کچه ثابتوي [2].
دا وده د پالیسۍ د اصلاحاتو او د کورني تولید د ظرفیت د زیاتوالي له امله رامنځه来的. جغرافیایي-سیاسي tensione-ګانو دې tendência ته نور سرعت ورکړی، ځکه چې د هند د خپل تولیدي سیسټمونو لپاره نړیوال demand په دوامداره توګه زیاتیږي [1], [2].
د صادراتو لړۍ د دولتي او تجارتي ادارو ترمنځه ویشل شوې ده. د دفاعي عامه сеکتور شرکتونه، چې د DPSUs په نوم پیژندل کیږي، په دې پراختیا کې dominant رول لري. د عامه سکتور دا شرکتونه د صادراتو د एकूण ارزښت 54.84 سلنه [1] ترلاسه کوي.
خصوصي شرکتونه هم د صادراتو په دې زیاتوالي کې اپنا contribuition ورکوي. د دولتي شرکتونو او خصوصي سکتور ترمنځ همغږۍ هند ته دا فرصت ورکړی چې خپل تولیدي ظرفیت د تیرو لسیزو په پرتله په ډیر چټک ډول پراخ کړي [2].
دا صنعتي پراختیا د دفاعي supply chain د محلی کولو د ملي اهدافو سره تړاو لري. د "Made in India" initiating ته د انCENTives په ورکولو سره، حکومت د داسې پیچلو وسلو او پلیټ فارمونو د پراختیا لپاره هڅه کړې چې مخکې به یې له بهرنیو سرچینو ترلاسه کولې [1].
“هند د دفاعي صادراتو تاریخي کچه ثبت کړه”
د هند د دفاعي صادراتو ماډل ته بدلون د هغه په جغرافیایي-سیاسي ستراتیژۍ کې یو مهم اړخ دی. د عامه سکتور د تسلط او د خصوصي سکتور د چټکۍ په کارولې سره، هند نه یوازې خپله ستراتیژیکه خپلواکي زیاتوي، بلکې په نړیوال بازار کې د لوېستیک او سلاح وړاندې کوونکو د غرب او روسیې د تقلیدي بدیل په توګه ځان ځای په ځای کوي.
