د هندای لوی اقتصادي مشاور V. Anantha Nageswaran وویل چې د امریکا او ایران ترمنځ د سولې له تړون څخه وروسته د خام تېلو د قیمتونو ټیټوالی او احتمالي پیاوړې روپۍ کولی شي ملي اقتصاد ته وده ورکړي.
دا بدلون ځکه مهم دی چې هند په انرژۍ وارداتو ډېر تکیه کوي. د خام تېلو د لګښت کمول د حکومت او مصرفکونکو مالي بار کموي، چې دا کولی شي د صنعتي تولید ته دېپاره ورکړي او صادرات زیات کړي.
Nageswaran وویل چې ارزانه تېل د وارداتو لګښتونه کموي او پیاوړې روپۍ کولی شي تاوانيInflation (تضخم) کنټرول کړي. د هغه د ویېनुसार، دا عوامل په ګډه د üldي اقتصادي ودې ملاتړ کوي او د سیمې د ناثباتیت په وړاندې یو ډول ډال ګرځي.
په هرصورت، اوسنی بازار ښیي چې پر دې معیارونو باندې سخت فشار شته. د خام تېلو قیمتونه د هر بیرل لپاره له 100 ډالرو څخه پورته پاتې دي [1]، پداسې حال کې چې روپۍ د امریکا د یو ډالر په وړاندې شاوخوا 100 هندي روپیو ته رسیدلې [2]. د امریکا او ایران ترمنځ د سولې تړون د یوې داسې کاتالیسټ (catalyst) په توګه لیدل کیږي چې کولی شي د غربي اسیا د انرژۍ بازارونو په ثباتولو سره دا جریانونه بدل کړي.
سره له دې چې حکومت 낙optimism (امید) لري، ځینې تحلیلګران احتیاط کوي. د MSN او India Today راپورونه ښيي چې د غربي اسیا د جګړې شاوخوا ناڅرګندتیا لا هم د هند اقتصاد ته خطرونه پیدا کوي. دا متخصصان وړاندیز کوي چې د انرژۍ په قیمتونو کې د بدلون احتمالات ممکن د سولې تړون څخه ترلاسه شوي ځینې ګټې له منځه یوسي.
د ಕರೆنسۍ د ارزښت په اړه یو داخلی بحث هم شته. سره له دې چې Nageswaran وویل چې پیاوړې روپۍ د تضخم په کنټرول کې مرسته کوي، Financial Express راپور ورکړ چې د پیاوړې روپۍ سره بیشي تړاو اقتصادي لحاظ له نظره غلط دی. دا دیدګاه وړاندیز کوي چې د ಕರೆنسۍ پیاوړتیا د ملیت د نښې په توګه لیدل necessarily د سمه اقتصادي ستراتیژۍ سره سمبال نه دي.
Nageswaran وویل چې د انرژۍ لګښتونو کموالی هند د ډیپلوماټیک راتللونکي یو اصلي ګټونکی کوي. په ټیټو قیمتونو تېلو واردولو وړتیا په مستقیمه توګه د تجارت توازن ښه کوي او د کورنیو سوداګریو د تولید لګښتونه کموي.
“ارزانه تېل د وارداتو لګښتونه کموي او پیاوړې روپۍ کولی شي تضخم کنټرول کړي.”
د هند اقتصاد د انرژۍ بازار کې د بهرنیو ټکانونو په وړاندې ډېر حساس دی. سره له دې چې د امریکا او ایران ترمنځ ډیپلوماټیک حل کولی شي د تېلو لګښت کم او روپۍ پیاوړې کړي، خو د اقتصادپوهانو ترمنځ متناقضه نظرونه ښيي چې د ಕರೆنسۍ ثبات او جیوسیاسي سوله د ودې تضمین شوي عوامل نه دي. د تضخم په وړاندې د مبارزې لپاره د پیاوړې ಕರೆنسۍ کارول او د صادراتو د سیالیت ساتلو ترمنځ کړاو د هند د مالي پالیسۍ لپاره یوه مرکزي ننګونه پاتې ده.
