په NDTV Education Conclave کې متخصصینو په دې اړه بحث وکړ چې آیا هند باید خپلو زده کوونکو لپاره د دودیزو دندنیو چمتووالي پر ځای کارငန်းي مدیریت (entrepreneurial training) ته முன்னیت ورکړي [1].
دا بحث د تدریس په میتودونو کې د یوې بنسټیزې بدلون باندې تمرکز کوي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې کاري ځواک یوازې موجوده دندې ډک نه کړي، بلکې پخپله فرصتونه رامینځه راولي. دا بدلون د اقتصاد د عصري کولو او د نوښت کلتور د رامینځته کولو د ملي ستراتیجۍ ترڅو یو مهم جز ګڼل کېږي [1].
په دې ډیالوګ کې ګډونوالو څیړنه وکړه چې څنګه اوسنی تعلیمي سیستم د زده کوونکو د پیاوړتیا لپاره بیا تنظیم کېدی شي. هدف دا دی چې له یادولو (rote learning) څخه لیرې شوی او داسې یو ماډل ته تلل شي چې خلاقیت او د خطرونو منلو تهe khuyếnک (encourage) کړي [1]. د بنسټیز curriculum کې د کارငန်းي تفکیر د ځای پر ځای کولو په واسطه، دا سیستم د داسې فارغانو تولید ته- هدف لري چې د نویو سوداګریو د پیلولو او صنعتي growths د ودچمنولو وړتیا ولري [1].
دا خبرې د Viksit Bharat 2047 لیدلوري په پراخه چوکاټ کې ترسره شوې [1]. دا ابتکار د ۲۰۴۷ کال ته د یو هدف ټاکلي [1] ترڅو هند پرمختګ یا developed حالت ته ورسېږي. متخصصینو ویل چې د دې মাইলسټون ترلاسه کولو لپاره داسې یو کاري ځواک ته اړتیا ده چې د ځینې توکل او disruptive thinking په واسطه په چټکۍ سره بدلېدونکي نړیوال بازار کې خپل لاره پیدا کړي [1].
په دې کنکلا کې د کارموندې سمدني اړتیا او د نوښت اوشنګ дъл𒀭ډیز اړتیا ترمنځ ټکر ته اشاره وشوه. که څه هم د دندې لپاره چمتووالی لنډمودته ثبات وړاندې کوي، خو کارငန်းي مدیریت د تلسایې ملي پراختیا د انجن په توګه وړاندې شوی دی [1]. ګډونوالانو ویل چې تعلیمي سیستم باید د دې اړتیاوو ترمنځ توازن وساتي ترڅو د مهارتونو د هغه خلاکیت (skills gap) څخه مخنیوی شي چې کولی شي اقتصادي پرمختګ خنډ کړي [1].
په پای کې، بحث ته ټینګار وشو چې د کامیاب تعلیم تعریف باید بدل شي. دا نور بسنه نه ده چې زده کوونکي یوازې د کار کولو وړ وي—بلکې دوی باید د رهبرۍ لپاره تجهیز شوي وي [1].
“هند باید د دودیزې دندنیې چمتووالي پر ځای کارငန်းي مدیریت ته முன்னیت ورکړي.”
د کارငန်းي مدیریت (entrepreneurship) په لور بدلون د هند د بشري پانخونې په پراختیا کې یو ستراتیژیکک اړخ ښکاره کوي. د تعلیمي سیستم د Viksit Bharat 2047 اهدافو سره د همغږۍ په واسطه، دولت هڅه کوي چې له خدماتي اقتصاد څخه د نوښت-محور اقتصاد ته transition وکړي، ترڅو له بهرنیو بازارونو څخه تکیه کمه کړي او کورنی صنعتي ظرفیت زیات کړي.
