د ۲۰۲۴ کال د جون د ۹مې نیټې د خپر شویو راپورونو له مخې، هندا ته د لومړي ځل لپاره ۱۲ هستې سرکړې په عملیاتي حالت کې ځای پر ځای کړې دي [2, 3].
دا ګام د هند په ستراتیژیک موقف کې یو مهم بدلون څرګندوي. د سرکړو د عملیاتي حالت ته په انتقالولو سره، دولت په سیمه کې د امنیتي اندېښنو د زیاتوالي په څärت د خپلو دفاعي وړتیاوې په روښانه ډول ښکاره کوي [1, 3].
د Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI) معلومات ښيي چې هند اوس په مجموع کې ۱۹۰ هستې سرکړې لري [2]. دا شمېر د ۲۰۲۵ کال د ۱۸۰ سرکړو د پخلاۍ تخمینونو څخه زیاتوالی ښيي [1]. د ۱۲ سرکړو ځای پر ځای کول د دې څخه یو څرګند بدلون دی چې وسلې په غیر عملیاتي حالت کې وساتل کیجې.
سره له دې چې عملیاتي چمتووالی زیات شوی، چارکارانو ویل چې هند خپل د "No First Use" (لومړی نه کارول) پالیسۍ ته ژمن پاتې دی [1]. دا پالیسۍ ټاکي چې دا هیواد به په هیڅ جګړه کې لومړی هسته حمله نه کوي. د دې ځای پر ځای کولو هدف د دفاعي وړتیاو د باور پیاوړتیا ده، په داسې حال کې چې established ډیپلوماټیک موقف خوندي کېږي [1, 3].
دا بدلون په داسې وخت کې راغی چې سیمه ایزې tensãoګانې پر دفاعي لګښتونو او ستراتیژیک پلان جوړونې اغیز کوي. د دې وسلو عملیاتي کول ډاډ ورکوي چې دفاعي وړتیا چمتو او ښکاره ده، چې د احتمالي ګواړو په وړاندې د ځواب ورکولو لپاره اړتیا وړ وخت کموي.
امنیتي تحلیلګرو ویل چې د ذخایرو ۱۹۰ واحدونو ته پراخوالی [2] په هیواد کې د هستوي现代化 (modernization) یو پراخ جریان منعکس کوي. دا ستراتیژیک ځای پر ځای کول د دې لپاره ډیزاین شوي چې د guaranteed second-strike وړتیا په ښودلو سره ثبات یقیني کړي — چې د هند د ملي امنیت د ډوکترین یو بنسټیز رکن دی.
“هندا ته د لومړي ځل لپاره ۱۲ هستې سرکړې په عملیاتي ډول ځای پر ځای کړې دي.”
د غیر فعال ذخایرو څخه عملیاتي ځای پر ځای کولو ته انتقال وړاندیز کوي چې هند د 'launched-on-warning' یا ډیر چټک ځواب ورکولو وړتیا ته روان دی. که څه هم 'No First Use' پالیسي لا هم رسمي ډیپلوماټیک موقف دی، خو د سرکړو فزیکي ځای پر ځای کول د حملې پریکړې او حقیقي اجرا ترمنځه وخت کموي، چې دا ممکن د سیمه ایزو مخالفینو لپاره ستراتیژیک حساب کتاب بدل کړي.





