د هند تعلیمي پالیسي جوړونکي او د ښوونځیو مدیران په ټوله ملکۍ کچه په لومړنیو او ثانويو ښوونځیو کې د مهارتي لابراتورونو (skill labs) د جوړولو غوښتنه کوي [1].
دا بدلون د ملي تعلیمي نظام د یادولو (rote memorization) څخه لیرې کول او تجربوي زده کړو ته اړول هدف 나와. د درسي پلان په چوکاټ کې د عملي کاري ځایونو په ځای کولو سره، ښوونځي قصد لري چې زده کوونکي د عصري کاري فرصتونو د اړتیاوو لپاره ښه چمتو کړي او نوښت تهe (innovation)e لاره هواره کړي [1, 2].
مهارتي لابراتورونه یو ځانګړی محیط وړاندې کوي چې چیرې زده کوونکي کولی شي په عملي فعالیتونو کې برخه واخلي. دا ځایونه زده کوونکو ته اجازه ورکوي چې نظري پوهه په حقیقي حالاتو کې تطبیق کړي، چې دا کار د اکادمیکې زده کړې او مسلکي تطبیق ترمنځ خنډونه کموي [1]. اصلي تمرکز د عملي اړیکو وړاندې کولو باندې دی ترڅو زده کوونکي وکولی شي تر高等 تعلیم یا کاري بازار ته ننوتلو وړاندې تخنیکي وړتیاوې ترلاسه کړي [2].
د تعلیمي چاروOfficials ویل یې چې دا لابراتورونه د نوښت کلتور د پراخولو لپاره اړین دي. د زده کوونکو د تجربو او جوړوونکو فعالیتونو په khuyếnکې کولو سره، ښوونځي کولی شي د talent یو داسې لړۍ رامینځه راولي چې د اوسني صنعت اړتیاوې پوره کړي [1]. دا کړنی د کتابونو او لکچرونو باندې د تاریخي تکیې ځواب ورکوي، یو داسې میتود چې ډیری وخت زده کوونکي د کارکونکو لخوا اړدوانو عملي مهارتونو څخه خالي پریږدي [1, 2].
د دې لابراتورونو پلي کول د ښوینونکو، مدیرانو او پالیسي جوړونکو ترمنځ یو همسایه Effort ته اړتیا لري. هدف دا دی چې ډاډ ترلاسه شي چې د مهارتونو پراختیا یوازې یو اضافي فعالیت نه، بلکې د تعلیمي تجربې یو اصلي رکن وي [1]. دا یوځای کول د ملي تدریسي طریقې (pedagogy) د نوي کولو په توګه لیدل کیږي ترڅو د راتلونکي کاري اړتیاوې منعکس کړي [1, 2].
“مهارتي لابراتورونه د یوې لارې په توګه وړاندې کیږي ترڅو تعلیم د یادولو څخه تجربوي زده کړو ته بدل کړي.”
د مهارتي لابراتورونو لپاره دا فشار د هند د تعلیمي инфраستروکچر د عصري کولو یو سیسټماتیک کوشش څرګندوي. د یادولو پر ځای عملي تطبیق ته முன்னیت ورکولو سره، دولت هڅه کوي چې د 'کارموندنې خنډ' (employability gap) کم کړي، چیرې چې 졸업 کونکي ډيګرۍ لري خو د صنعت لپاره اړدوانې تخنیکي مهارتونه نه لري.
