د ایکویټي ستراټیجسټ Harsh Gupta Madhusudan ویل چې د هند د حکومت پریکړه، چې د پټرول او ډیزل بیې په مرحلې وارې توګه لوړې کړي، تر ټولو عملي لاره ده.
دا ستراتیژي موخه دا ده چې اقتصاد د هغو ناڅاپنو ټکانونو څخه ومنځل شي چې معمولاً د بیو د سختې زیاتوالي سره accompaniment کیږي. د لګښتونو په خپرولو سره، حکومت کولی شي پر مصرفونکو او ترانسپورټ باندې د دې اغیز مدیریت کړي، او په عین حال کې چې د تېلو د بازارموندنې شرکتونو مالي دوام ته پام ورکړي.
Gupta وویل چې د خامو تېلو د نړیوالو بیو د نوسانو له امله دا تدریجي چلند اړین دی [1]. هغه ویل چې د تېلو بازارموندنې شرکتونو لپاره ممکن لا هم اړتیا وي چې بیې تر 10-15 روپیو (₹) پر لیټر زیاتې شي ترڅو د بریک-ایون (break-even) کچه ته ورسېږي [1].
دا کورنی قیمتونه د نړیوالې ناثباتۍ په پس منظر کې تنظیم کیږي. اقتصادي متخصص Surjit Bhalla ویل چې په هند کې د پټرول او ډیزل د بیو لوړېدل د یوې لویې نړیوالې انرژۍ بحران برخه ده چې د جیوپولیټیکي tensão-ګانو او په غربي آسیا کې د جګړې له امله رامنځه شوی [2].
په غربي آسیا کې نوسانو د انرژۍ په بازارونو کې یو زنجیري اثر رامنځه کړی، چې دولتونه مجبوره کړي ترڅو مالي ثبات او د عامو خلکو د استطاعت ترمنځ توازن رامینځته کړي. د مرحلې وارې قیمت پیچک (pricing model) بازار ته اجازه ورکوي چې لګښتونه په تدریجي ډول جذب کړي، workload د یو ځل لوی او تخریبونکي قیمت زیاتوالي پر ځای.
Gupta وویل چې د اوسني نړیوال اقتصادي حالت ته په کتو، دا پریکړه تر ټولو عملي لاره ده [1].
“"د حکومت پریکړه چې د پټرول او ډیزل بیې په مرحلې وارې توګه زیاتې کړي، تر ټولو عملي لاره ده"”
د تېلو د مرحلې وارې قیمت پیچک ته keç-shun ښیي چې هند دولت د قیمتونو د سمدستي کنجول په پرتله میکرو-اقتصادي ثبات ته ưu-priority ورکوي. د تدریجي زیاتوالي په اجازه ورکولو سره، دولت هڅه کوي چې د ناڅاپي افلاسیون د خطرونو مخنیوی وکړي او په عین حال کې چې ډاډ ترلاسه کړي چې د تېلو بازارموندنې شرکتونه، سره له دې چې په غربي آسیا کې د جګړې له امله د خامو تېلو نړیوال بازار ناثابته دی، مالي توانه پاتې شي.
