د هندې د تجارت یونین وزیر پیوش ګویا ل او د امریکا د تجارت استازې جیمیسن ګریر په دې اونۍ کې په نيو ډيله کې څو مرحلې وزیري خبرې پای ته ورسولې [1, 2].

دا meetings د دواړو هیوادونو ترمنځ د یو لنډمهاله تجارتي تړون د رسمي کولو په لور یو مهم ګام دی. په دې خبرو اترو کې بریالیتوب د "Mission 500" initiating سره تړاو لري، چې هدف یې تر 2030 کال پورې د دوه اړخیز تجارت 500 ملیارډ ډالرو ته رسول او دوه ګناوي کول دي [1, 2].

مسؤلینو دوه ورځې په سختو بحثونو تېرې کړې ترڅو یو جامع دوه اړخیز تجارتي تړون وړاندې کړي [2]. که څه هم خبرې په څو مرحلو کې ترسره شوې، خو د دوی په پای کې هیڅ ډول চূড়ান্ত تړون اعلان نه شو [1, 2].

د دواړو استازو د تجارت په لاره کې د خنډونو له منځه وړو او د تنظیمي چوکاټونو همغږۍ ته پام وکړ ترڅو د تجارتي ودې ته زمینه برابر شي. د لاسلیک شوی تړون نشتوالی ښيي چې که څه هم پرمختګ شوی دی، خو د نيو ډيله او واشینګټن ادارو ترمنځ ځینې ځانګړي اختلافات لا هم شته.

دا خبرې په نيو ډيله کې ترسره شوې، چیرې چې دواړو خواو د یو احتمالي لنډمهاله تړون چوکاټونه څیړل [1, 2]. دا لنډمهاله کړنلاره ډیری وخت د دې لپاره کارول کیږي چې د ځانګړو تعرفو یا توکو په اړه سمدستي ګټې ترلاسه کړي، په داسې حال کې چې اوږد مهاله او جامع تړونونه لا تر اوسه په بحث کې وي.

سره له دې چې وروستی لاسلیک نه شوی، دا ګډه convening د ارادې یو ډیپلوماټیک signal وړاندې کوي. دواړه هیوادونه د 500 ملیارډ ډالرو هدف ته د رسیدو لپاره کار ته دوام ورکوي، چې د اوسنیو تجارتي حجمونو په پرتله د پام وړ زیاتوالي ته اړتیا لري [1].

“هیڅ চূড়ান্ত تړون اعلان نه شو.”

د دې خبرو اترو پای پرته له دې چې کومه अंतिम تړون وشي، ښیي چې که څه هم دواړه هیوادونه د تجارتي حجم د زیاتوالي ستراتیژیک هدف ته متفق دي، خو دوی لا تر اوسه د ځانګړو تجارتي شرایطو په اړه تخنیکي یا سیاسي اختلافات نه دي حل کړي. د 'لنډمهاله' تړون باندې تمرکز د یوې جامع او لویې معاهدې د ناکامۍ خطر پر ځای، د کوچنیو تړونونو له لارې د پرمختګ د ترلاسه کولو یو عملي هڅه ده.