هند د اوبو له یوې سختې ملي بحران سره مخ دی چې تقریبًا 600 ملیونه خلک یې د اوبو له کمښت سره وړاندې کړې دي [1].
دا کمښت د سیمې د کرنې او ښاري مرکزونو ثبات ته ګواښ جوړوي. د نړۍ د ترټولو ډېر نفوس لرونکي هېواد په توګه، هند باید د سرچینو لپاره د زیاتېدونکي غوښتنې مدیریت وکړي، په داسې حال کې چې د可用 تازه اوبو عرضه په کمیدونکي حالت کې ده.
دا بحران د اقلیمي بدلون له امله د تودوخې څپو (heatwaves) او د یخچو د ګړندي ویټک له امله رامنځته شوی. په کشمیر کې، Thajiwas یخچه شاته ځي، چې د اوبو د مهمو سرچینو په له منځه تلولو کې خپله برخه لري [1]. دا چاپیریالیز بدلون د سیندونو د وچیدو او د ځمکې لاندې اوبو د ژور کمښت له امله نور هم سخت شوی [1].
هند د نړۍ 18% نفوس ته ځای ورکوي، مګر یوازې 4% نړیوالې تازه اوبې لري [1]. دا ناڅارپښی سیستمیکي زیانمنوالی رامنځته کوي، په ځانګړې توګه په داسې ایالتونو کې چې د اوبو له سخت کمښت سره مخ دي، لکه Jammu & Kashmir، Punjab، Haryana، Jharkhand او Bihar [1]. لوی ښاري مرکزونه، په ځانګړې توګه Bengaluru او Chennai، هم د اوبو له کمښت سره مبارزه کوي [2, 3].
د पाया இதையடுத்து ناکامۍ دې وضعیت ته نور هم شدت ورکړی. د حکومت پروګرامونه، لکه Jal Jeevan Mission، د مناسبو حل لارو په وړاندې کولو کې ناکام شوي دي [1]. د اوبو د مدیریت د पाया இதையடுத்து ناکامۍ او د ځمکې لاندې اوبو د زیات استخراج له امله ډیری سیمې د خپلو نفوسونو د ساتلو توان نلري [1, 2].
تر 2024 کال پورې وضعیت لاهم Kritikal پاتې دی [2, 3]. د عرضه پروژو ناکامۍ او د سختو هوايي حالاتو ترکیب د 'climate whiplash' یو حالت رامنځته کړی، چیرې چې ملک د مړونکي تودوخې او د اوبو د ناثباتۍ ترمنځ په یوې کړکېچ کې دی [2].
“هند د نړۍ 18% نفوس ته ځای ورکوي مګر یوازې 4% نړیوالې تازه اوبې لري.”
د هند د نفوس د حجم او د تازه اوبو د حصې ترمنځ توپال د ځمکې لاندې اوبو او د یخچو د اوبو جریان باندې یو خطرناک تکیه رامنځته کوي. څرنګه چې دا هېواد د کارموندنې لپاره په پراخه کچه په کرنې تکیه کوي، د اوبو د مدیریت د पाया இதையடுத்து ناکامۍ او د یخچو له منځه تلل کولی شي په کلیوالو ایالتونو کې د খাদ্য د ناپایداری او اقتصادي ناثباتۍ سبب شي.
