د هند روپۍ د جمعې په ورځ، 15 مای 2026، ریکارډي ټیټې کچې ته ورسېده او د пърومرات لپاره 96 روپۍ د یو امریکایي ډالر کچه تېره کړې [1], [2].
دا ټیټوالی د هند په اقتصاد باندې د زیاتېدونکي فشار نښه ده، ځکه چې دا هیواد د نړیوالو انرژۍ بازارونو د نوسانو او د پانګاهو د بدلون sentiment سره لاسګرزی کوي. د ಕರೆنسۍ کمزوري کېدل معمولاً د وارداتو لګښت زیاتوي، چې دا کولی شي په کورني بازار کې د inflation لامل شي او د ملي تجارتي توازن ته زیان ورسونه.
د بازار تحلیلګران دا ټیټوالی څو یوځای شویو عواملو ته attributed کوي. د خام خام تېلو په بیو کې زیاتوالي د روپۍ پر ارزښت لوی فشار اړولی، ځینې راپورونه د تېلو بیه نږدې 110 ډالره په یو بیرل کې ښيي [1] پداسې حال کې چې نور وايي بیه له 120 ډالرو څخه تېره شوې [3]. څرنګه چې هند د خپلې تېلو لوی اکثریت وارد کوي، نو دا قیمتي زیاتوالی د تجارتي deficient ته لاره خلاصوي او د امریکایي ډالرو غوښتنه زیاتوي.
بهرنی مالي فشارونو دې وضعیت نور هم خراب کړی دی. د روپۍ دا سقوط د امریکایي ډالر د قوي کېدو او د امریکا د چارواکو د سختو پالیسیو څرګندونو سره یوځای شوی [1], [2]. دې شرایطو د بهرنیو پانګونې پرله پسې وتګ ته لاره هواره کړې، ځکه چې پانګاهو خپلې پیسې د متحده ایالاتو د لوړ ګټور یا ډیر استیکر assets په لور انتقال کړې [1], [3].
د ಕರೆنسۍ د سقوط د دقیقې کچې په اړه ځینې اختلافات شته. سره له دې چې Reuters راپور ورکړی چې روپۍ له 96 څخه ټیټه شوې [1]، خو Financial Express په یوه ورځ کې یې تر ټولو ټیټه کچه 95.33 روپۍ د یو ډالر لپاره ثبت کړې [3]. سره له دې مختلفو ارقامو، دا جریان د ಕರೆنسۍ لپاره یو سخت downward trajectory ښيي.
د هند مرکزی بانک (Reserve Bank of India) معمولاً د بهرنیو تبادلو په بازار کې مداخلات کوي ترڅو د زیاتې نوسې مخه ونیسي، خو د تېلو لوړ لګښت او د پانګونې وتګ د یوځای کېدو له امله د ಕರೆنسۍ د ثبات لپاره یو لوی معیار رامنځته شوی [1], [2].
“هندي روپۍ ریکارډي ټیټې کچې ته ورسېده او د пърومرات لپاره 96 روپۍ د یو امریکایي ډالره کچه تېره کړې.”
د 96 روپیو د کچې تېرېدل د بهرنیو ټکانونو، په ځانګړې توګه د انرژۍ د بیو نوسو او د متحده ایالاتو د مالي پالیسیو وړاندې د حساسیت نښه ده. لکه څنګه چې روپۍ کمزوره کېږي، هند د تېلو د وارداتو د لوړ لګښت او د بهرنیو پانګاهو د کمېدو له 'دوبارې ضربې' سره وړانده دی، چې دا ښايي مرکزی بانک مجبور کړي ترڅو د ಕರೆنسۍ د ثبات لپاره خپل بهرنی ذخایره مصرف کړي.





