اندونیزیا خپل пърلنی تلویزیوني سریال تولید کړی چې په بشپړه توګه د مصنوعي استخباراتو (AI) په مرسته انیميشن شوی دی او نوم یې Legenda Bertuah دی [1, 2].
دا پروژه په سیمه کې د مېډیا په منظره کې یو مهم بدلون څرګندوي. د تولید په بشپړ پلان کې د AI په ځای کولو سره، دا سریال ښیي چې څنګه generative tools کولی شي د انیميشن دودیز وختونه او لګښتونه کم کړي او په عین حال کې د موجوده تخلیقي کارونو جریان ته ننګsetState کړي.
د دې سریال د تولید ټیم کې رپورټر Natasya Salim او پروډیوسر او ایډیټر Raffa Athallah شامل دي [1, 2]. دا শো په یوه اندونیزیايي سټوډیو کې جوړه شوې ترڅو د AI پر بنسټ د موادو menciptنې ظرفیتونه وړاندې کړي [1, 2].
د اندونیزیا د تفریحي صنعت لپاره دې تاریخي ګام د لیدونکو او تخلیقي متخصصینو ترمنځ بېلابېلې реакцииان رامنځه وړلې [3]. سره له دې چې ځینې خلک دا سریال د تخنیکي ادغام په برخه کې یو لوی 跳 (leap) ګڼي، نور یې د دودیزو انیميشن jobs او Artist authenticity باندې د AI د اغیزو په اړه اندیښنې څرګندوي.
Legenda Bertuah د AI تولید شویو micro-dramas او سریالونو د هغه پراخې tendência لپاره د یوې کیسې (case study) په توګه کار کوي چې اوس مهال په آسیا کې رامنځه کیږي [2, 3]. دا پروژه د موادو د تولید یوې نوې عصر ته لیږد ته اشاره کوي، چیرې چې د تخنیکي تولید او تخلیقي لید (creative vision) ترمنځ خنډونه د machine learning tools په واسطه کم شوي دي.
“اندونیزیا خپل пърلنی تلویزیوني سریال تولید کړی چې په بشپړه توګه د مصنوعي استخباراتو (AI) په مرسته انیميشن شوی دی.”
د Legenda Bertuah پیل په جنوب شرق آسیا کې د مېډیا د AI-centric تولید ته یو اړاو اشاره کوي. لکه څنګه چې generative AI له experimentally کلیپونو څخه پوره episodic موادو ته ځي، صنعت د زیات شوي کارнаيي (efficiency) او د انسان-محور هنر د ساتنې ترمنځ له یوې کړاوونکې سره مخ دی. دا tendência احتمالاً د 'micro-drama' فارمټونو په زیاتوالي ته اشاره کوي چې د دودیزو سټوډیو پلانونو پر ځای چټک تولید ته درناوی کوي.
